is toegevoegd aan uw favorieten.

Klinische voordrachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de duim krampachtig in de vola manus wordt ingeslagen. Enkele seconden later komt een flexie der phalangeaal-gewrichten en ten slotte gewoonlijk ook een lichte flexie in het handgewricht tot stand. In vele gevallen wordt de buiging der vingers zóó sterk, dat er een krampachtig, stijf gesloten vuist wordt gevormd. Somtijds wordt de duim niet geheel door de vingers bedekt, maar tusschen wijs en middelvinger doorgestoken of ook wel tegen de gebogen vingers stijf aangedrukt. Het allermeest echter ziet men bij dit kramp-phenomeen een onvolkomen gesloten vuist en slechts bij hooge uitzondering den vorm van „de hand van den verloskundige." Meermalen zag H. echter de laatstbedoelde houding der hand, als zij zich spontaan bij zieke zuigelingen vertoonde, onder den invloed van drukking in den sulcus bicipitalis internus in de complete vuist-contractuur overgaan. Hij is daarom geneigd het vuist phenomeen voor een kwantitatieve versterking van het gewone Trousseau's phenomeen te houden.

In den regel blijft de, op de geschetste wijze opgewekte, vuist-contractuur zoo lang bestaan als de druk duurt, doch dikwijls zag H. ook, dat bij het begin der compressie een duidelijk vuist-phenomeen optrad, dat echter bij het aanhouden der drukking weer verdween. Dat is toch al een zeer vreemd verschijnsel van H's vuist-phenomeen, dat nog wel, ook alweder volgens Hochsinger, zou moeten gelden voor een sterkeren vorm van Trousseau's verschijnsel!

Uit de studie van Hochsinger blijkt niet, waarom hij aanraadt tot het te voorschijn roepen van zijn vuist-phenomeen in den sulcus bicipitalis internus en dus niet op eenige andere plaats der extremiteiten te drukken. Het schijnt dat hij er zelfs niet aan gedacht heeft eens te beproeven, of het verschijnsel ook niet te voorschijn kwam, wanneer hij elders dan op de aangegeven plaats, d. w. z. op een zenuw, drukte. Wel vermeldt hij, dat het hem, bij aan myotonie lijdende zuigelingen, ook gelukt is om, door sterk in de knie-holte te drukken, een tonische plantair-flexie der teenen te voorschijn te roepen, maar door juist die plaats voor het drukken te kiezen, gaf