is toegevoegd aan uw favorieten.

Klinische voordrachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij zijn patienten-arbeiders met tetanie slechts zeer zelden v e r g r o o t i n g, nooit verkleining der schildkliei 'w aai.

Het was N. Weiss die de eerste gevallen bekend maakte van tetanie na strumectomie. Zijne waarnemingen betroffen drie gevallen, bij welke op de kliniekvanBillrothdestrum.eetomie was verricht. Eén dier gevallen eindigde met den dood, de twee andere met genezing. Naar de meening van Weiss nn moest de tetanie als een gevolg der operatie worden beschouwd. Hij wees er namelijk op, dat door verschillende waarnemingen was aangetoond, dat prikkelingen van den darm, bijv. door entozoën of zelfs door eenvoudige obstipatie, tot het optreden van tetanie konden aanleiding geven, daar toch met het verwijderen dier prikkels ook de aanvallen van tetanie voor goed verdwenen. Wanneer nu, zoo redeneerde Weiss, dergelijke geringe prikkels reeds tetanie kunnen te weeg brengen, hoeveel te meer dan de prikkel, die dooi een zoo hevig ingrijpen, als toch ongetwijfeld de totale exstiipatie van een vergrootte glandula thyreoïdea is, wordt in het leven geroepen. Volgens Weiss zou iedereen wel moeten toegeven, dat bij gedisponeerde individuën de voortdurende prikkeling, eerst door de wond en later door het zich ontwikkelend litteeken veroorzaakt, volkomen voldoende is om het optreden van tetanie-aanvallen te verklaren. De prikkeling der periphere sympathische zenuwvezelen, en wegens haar rijkdom aan bloedvaten moest de glandula thyieoidea zeker ook vele sympathische vezelen toegevoeid kiijgen, zou dan, op de medulla oblongata en de med. spinalis overgebracht, daar een prikkelingstoestand in het leven roepen, waarvan de tetanie de klinische uitdrukking zou zijn. Weiss was destijds ook nog de meening toegedaan, dat Trousseaus phenomeen aan drukking op de bloedvaten zijn ontstaan zou te danken hebben; hij stelde zich voor, dat de verklaring daarvan hierin te zoeken was, dat bij die drukking een intensieve prikkel werd uitgeoefend op de sympathische vezelen, welke de bloedvaten omspinnen.

Nadat men echter meer en meer bekend is geworden met