is toegevoegd aan uw favorieten.

Klinische voordrachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote hoeveelheden vocht verliest, zeker slechts hoogst zelden tetanie optreedt, dat daarentegen ook zonder dat braken was voorafgegaan bij gastrectasie de ziekte zich herhaaldelijk heeft ontwikkeld, dan volgt uit dat alles wel dit, dat de door Kussmaul ontworpen hypothese nog weinig aannemelijk moet geacht worden.

Anderen hebben de tetanie bij maag- en darmziekten als een reflex-verschijnsel opgevat, en daarvoor de omstandigheid aangevoerd, dat in sommige gevallen een tetanie-aanval door een peripheren prikkel werd opgewekt. Zoo zag o. a. Fr. Muller eens bij het bekloppen van de maag, anderen weder bij het invoeren van een maagsonde, een tetanie-aanval plotseling tot stand komen. Het behoeft echter nauwlijks nader te worden betoogd, dat in die gevallen reeds vóórdat de manifeste tetanie optrad, een pathologische toestand van het zenuwstelsel moet bestaan hebben. Er zijn toch zeer bijzondere gegevens ten opzichte van den toestand van het zenuwstelsel noodig om het mogelijk te maken, dat op de aangegeven wijze, door een of anderen aan de peripherie inwerkenden prikkel, een aanval van tetanie wordt in het leven geroepen. Wanneer, gelijk ik U heb uitééngezet, de essentiëele afwijking der tetanie gelegen is in de verhoogde prikkelbaarheid van het zenuwstelsel, dan is daarmede reeds gezegd, dat in de reflex theorie geen verklaring voor het tot stand komen van die essentiëele afwijking te vinden is. Niettemin is het daarom toch zeer goed begrijpelijk, dat door een peripheren prikkkel een aanval van tetanie kan worden te voorschijn geroepen, wanneer het zenuwstelsel in een toestand van verhoogde prikkelbaarheid verkeert. De periphere prikkel is dan slechts de aanleiding, welke de aanwezigheid dier verhoogde prikkelbaarheid aan het licht brengt.

In den laatsten tijd heeft eindelijk nog een derde theorie omtrent het ontstaan der tetanie bij maag- en darmziekten, vele pennen in beweging gebracht. Bij deze theorie gaat men uit van de meening, dat bij de bedoelde ziekten, tengevolge van bijzondere gistings processen in het maag-darmkanaal, ver-