is toegevoegd aan uw favorieten.

De Honte en het eiland Borssele

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

won Jan, die zijn vader in diens betrekkingen opvolgde. Hij was gehuwd met Cornelia Kien en uit zijn echt werd geboren Mic.hiel, die zicli op de Rechtsgeleerdheid toelegde en Secretaris werd van Goes. Daar deze niets dan dochters naliet, was hij het laatste mansoir van zijn geslacht. Zijne lijfspreuk, kenmerk van zijn karakter, was: „Fata viam inveniunt', de lotgevallen doen ons den weg vinden, (z) En toch, niettegenstaande het verlei op de afstammelingen van het oude en in velerlei opzicht merkwaardige geslacht, bezaten de Van Renesses destijds hier ook nog goederen.

In 1741 werd door koop eigenaar van Baarland mr. Jan Cornelis Lampsius, vanwege Zeeland Raad der admiraliteit te Amsterdam; doch in 1754 werden de heerlijkheden verkocht aan den lieer van Kerchem, wiens dochter Wilhelmina Elizaretii, 4335 Gemeten daarin bezat.

Eindelijk kwamen de ambachten aan den heer Hendrik van hm! IJeim te Schiedam en door het huwelijk van diens dochter met Cornelis Arrianus van Rol—Es, gingen zij op dezen over. Daarna zijn ze gekomen aan mr. Jacorus Rakker te Rotterdam, die ze eindelijk verkocht aan den heer Antiionie van IIoboken te Rotterdam.

Maar stappen wij ook van de ambachten en hun verlei af, om te eindigen met een overzicht van het land in betrekking tot. zijn waterstaatkundig bestaan.

West-Raarland leed aan den zuidkant sinds lang veel van den aanstoot der wateren. De Honte was in de XVIe eeuw niet meer een ondiepe waterplas, nog met banken en schorren bezet, als voorheen; zij was in een sterk vlietenden stroom veranderd. Men tuurde bij hare beschouwing niet meer over schier onoverzienbare zand- en watervlakten. De tegenover de knsf gelegen Ossenessen en Hontenessen waren reeds ingepolderd; het Nieuweland ol' het Stuyvesant aan deze zijde gevormd, was niet al zijn banken daarentegen aan

j] Zie bladz. 283 van dit werk.