is toegevoegd aan uw favorieten.

Het uranisch gezin

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

so recht den gewaltigen Unterschied gewahr, der zwischen beiden bcstcht.

Trotz aller dieser Aussetzungen ist andcrerseits nicht zu leugncn, dass sich interessante, angenchm geschriebene Stellen in dem Buche finden. Kin Kritiker, Otto Flanke, spendet in der (inzwischen leider eingegangenen) „Gesellschaft" vom i November 1904 dem Roman direkt I.ob. Er sagt: „„Ueberhaupt ist das künstlerische das Beste am Buche. Durch einen leichten Schleier hindurch scluirf gezeiclinete Personen.""

Auch er rügt dann allerdings die blos ideale Konstruktion und vermisst eine glaubliclie Entwicklung von Extrem zu Extrem in zureichender Plastik."

Het eenigste, wat een redelijk mensch in die critiek lezen kan, is dat de recensent, l)r. Numa Praetorius, die roman psychologisch slecht en foutief gedacht noemt, nooit echter wat de heer Rocliussen eruit distilleerde.

Een tweede voorbeeld van, men zou bijna geneigd zijn te zeggen, kwaadwillige verdraaiing, in de brochure des Staatsraads is de volgende plaats (bldz. 16). „Dikwerf leest men bij Duitsche schrijvers, niet tot deze richting behoorende, van „deutsche Sitte", als van een bijzondere, hoogere zedelijkheid. In dien geest ziet ook het Jaarboek van het Comité uit de hoogte neer op den Franschnian met zijn Frauen-, of zooals het liever zegt, Weiberkultus."

De eenigste plaats uit de zes Jaarboeken, die tot heden verschenen zijn, die bij volledige zinsverdraaiing tot deze uitspraak aanleiding kon geven, is de volgende:

Jaarboek V, Bd. II, bldz. 1146—1147. — Dr. Numa Praetorius geeft een referaat van het artikel van Henri Albert in de Mercure de Erance, Mei 1902, over Duitsche litteratuur. I11 dat artikel kwam de volgende passus voor (ik volg Ref. vertaling).

„Die deutsche Sprache hat keinen erotischen Wortschatz. Man musste lateinisch sprechen. Es gibt wohl die reizende Redensart „warme Briider", aber die „warmen Schwestern" batten bisher nicht von sich reden machen. Niedliches Land, wo die Unkenntniss für Unschuld gehalten werden kann." Hierop laat Numa Praetorius dan volgen:

„Henri Albert scheint die reichhaltige homosexuelle deutsche Belletristik nicht zu kennen. Die weibliche homosexuelle Literatur ist allerdings in Deutschland weit sparlicher vertreten als in Frankreich, und zwar wohl hauptsachlich deswegen, weil infolge