is toegevoegd aan uw favorieten.

Inwerking van brandigdruivenzuur op brandigdruivenzuurammonium

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoeveelheid stof = 0.5806 Gr.

Afgelezen Vol. Stikstof = 36 cM-1 temp. 7°.7. Barometerstand = 751.1 mM. „ 9°.2. Correctie „ =1.09 mM.

Max. Sp. Waterdamp = 7.83 mM.

Gevonden:

I II C 40.62 H 6.43 N 8.09

Berekent men hieruit de verhoudingsformule, zoo vindt men CB H„ NO..

Deze formule toch eischt:

C 40.68

H 6.21

N 7.91

Het zuur wordt door koken met verdund zwavelzuur niet ontleed.

Dit werd op de volgende wijze bewezen.

0.5315 Gr. van het bariumzout (Ba 1) werd gedurende 2 uur met verdund zwavelzuur gekookt. Hierna werd de oplossing geneutraliseerd met bariumcarbonaat en na filtratie gedeeltelijk ingedampt. Bij bekoeling zonderden zich de naaldjes van het moeilijk oplosbare bariumzout weder af. Na tusschen filtreerpapier gedroogd te zijn, woog het 0.5084 Gr. Er had dus geen omzetting plaats gehad.

Uit deze eigenschap volgt reeds, dat de brandigdruivenzuurresten in de verbinding uit Ba 1 afgezonderd, niet door stikstof verbonden zijn.

Daar het zuur de jodoformreactie geeft, bevat het een CH, groep. Bij oxydatie in neutrale oplossing met kaliumpermanganaat ontstaat er koolzuur, mierenzuur, azijnzuur en ammoniak.

De volgende zouten werden onderzocht.

Het zuur bariumzout (Ba I) kristalliseert in doorschijnende prisma's. Het reageert in oplossing neutraal. Zooals uit onderstaande bepalingen volgt, bezit het 8'/a moleculen kristalwater, waarvan er 4 onder gewonen exsiccator afgegeven worden, terwijl bij verhitting op een waterbad nog 4 moleculen vrijkomen.