is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Dominicaner klooster te Zwolle

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een geest op van reformatie, d. w. z. een ernstig streven naar de oorspronkelijke regeltucht. Ook over de zonen van den H. Dominicus werd de geest des grooten Ordestichters vaardig. Het klooster van Rotterdam aanvaardde in 1444 de „reformatie"; dat van Calcar volgde in 1450, van Den Haag in 1456. Weldra traden nog verscheidene kloosters bij, zoodat zij in 1464 te Rijssel zich tot eene vereeniging vormden, die, onder den naam van : Hollanasche Congregatie, naar de handhaving der kloosterregels streefde.

Aan den Vicaris-generaal dezer Hollandsche Congregatie schonk Paulus II den 7den Juni 1465 onder vleiende bewoordingen toestemming, om in het Utrechtsche bisdom een klooster te stichten, dat den dienst van God zou vermeerderen, de kloostertucht uitbreiden.

I11 tegenstelling met vele andere middeleeuwsche stichtingen, werd het klooster niet gegrondvest en opgetrokken door de vorstelijke mildheid van graven of hertogen, maar door de milde gaven der offervaardige geloovigen, vooral der Zwollenaars. Het moet dus der burgerij een ware voldoening geweest zijn, wanneer zij in den zomer van 1465, op de stadsmuren wandelend, daarbuiten bij de Smeden de grenslijnen zag trekken en aipalen der vrome stichting; wanneer zij het eenvoudig, statig gebouw langzamerhand uit den grond zag oprijzen. Onvermoeid was pater Engelbertus Messemakers, wien het toezicht over den bouw was opgedragen, in de weer om het plan, volgens de kloostervoorschriften ontworpen, met bekwamen spoed uit te voeren. Men zou het den kloosterling, die zoo vaardig teekenstift, passer en schietlood hanteerde, niet aangezien hebben, dat hij zoovele jaren reeds zich in afgetrokken studie verdiept en als baccalaureus in de