is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Dominicaner klooster te Zwolle

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niet dat hij afvallig werd van het geloof zijner vaderen, maar uit onverstand of zwakheid vreesde hij de Katholieken te steunen en de Calvinisten tegen te streven. Hij meende te goeder trouw door het invoeren van den bedriegelijken Religie-vrede beiden partijen te voldoen, maar evenals elders was ook te Zwolle de Religie vrede bijna even spoedig door de Calvinisten geschonden, als hij was afgekondigd. Het slot van het treurspel was gelijk aan hetgeen in andere steden werd afgespeeld ; de opstandelingen werden meester van de regeering, en daarmede was het lot van het Katholicisme beslist.

Den i3den Mei i58o werd den Predikheeren door de stedelijke regeering gelast, om met achterlating van hunne goederen de stad te verlaten. Streng was het bevel, strenger, zooals Van Hattum zegt, dan ten opzichte van de andere religieuzen, die levenslang alimentatie ontvingen.

Wij kunnen ons voorstellen, welk eene zielesmart de kloosterlingen moet hebben aangegrepen, toen hun het bevelschriit werd overgereikt onder dreigend vertoon van hellebaarden en zwaarden ; hoe de prior, P. Adrianus van Zierikzee voor het laatst de Broeders vergaderde, allen moed insprak en allen door zijn vaderlijken zegen sterkte. Voortaan zouden geen vrome gebeden meer ruischen door de statige kruisgangen, geen heilige lofzangen meer weergalmen binnen de gewijde tempelmuren. Het ,,eeuwige licht," dat dag en nacht den kloosterling tot aanbidding noodigde van den Emmanuel, den God met ons, werd voor altijd uitgedoofd. De kloosterklok zweeg; droefheid en rouw daalden over het eenzame, verlaten Sint-Thomasconvent neder.