is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Dominicaner klooster te Zwolle

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te blijven, toen voor allen het uur der ballingschap sloeg. Hij wist zich schuil te houden door nu bij dezen, dan bij genen Katholiek zijn intrek te nemen. Een tijdlang ontsnapte hij aan de oogen der verspieders, maar tegen het einde van Augustus werd hij ontdekt, gegrepen en op het stadhuis gevangen gezet.

Hier had hij eene verrassende ontmoeting. In denzelfden kerker trof hij een gevangene aan, die bij nadere kennismaking zijn stadgenoot bleek te zijn, iemand van Yperen afkomstig, n. 1. pater Gelasius Lavinus, regulier kanunnik en pastoor van Kampen. Niets had deze geestelijke misdaan, dan dat hij als vreemdeling een bezöek aan Zwolle had gebracht. Alhoewel er van priesterlijke bediening geen sprake was geweest, had men hem zonder vorm van proces in de gevangenis geworpen en een zwaar losgeld van hem gevorderd.

Het verblijf in den kerker was voor den Predikheer gelukkig niet van langen duur, want het vertrek was ellendig en de kost schraal en slecht. Zijne vrienden bewerkten dra zijn invrijheidstelling, ,,maar", voegt pastoor Waeyer daarbij : ,,ik meyne met groote vereeringen." Pater Desenap begaf zich naar Nijmegen, waar hij de eerste pastoor werd der Predikheerenstatie.

Het Broerenklooster, ook de ,,trans" geheeten, werd later tot kazerne ingericht voor het garnizoen; de kerk bleef tot heden in gebruik bij de Hervormden.

Van den arbeid der Dominicanen te Zwolle zou één gedenkteeken, duurzamer dan het oude Sint-Thomasklooster, nog eeuwen getuigen, n. 1. de godsvrucht tot het Rozenkransgebed. P. de la Haye teekende in 1674 met voldoening aan, dat deze devotie, weleer door Sint-Dominicus' zonen aan de geloovigen