is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthropathia tabica

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

INLEIDING.

Onze kennis van de tabetische arthropathie neemt haar oorsprong uit publicaties van Charcot in het jaar 1868. Charcot nam de aandoening waar aan de tabeslijders, die hij in grooten getale in de Salpétrière onder zijne observatie had, vatte haar op als eene aandoening sui generis, ontwierp haar ziektebeeld en tevens haar naam van „arthropathie". Hij beschreef „cette „espèce d'affection articulaire a laquelle j'attaché un intérêt „paternel et d'autant plus vif que la signification que je lui „ai donné a trouvé beaucoup d'incrédules" '), hij beschreef haar in hare voornaamste tot op heden geldende vormen, zoowel klinisch als pathologisch-anatomisch en stelde haar afhankelijk van veranderingen in het centrale zenuwstelsel. Na hem begon ook elders het lijden de aandacht te trekken, zoodat meerdere gevallen dan van hier dan van daar beschreven werden. Post mortem onderzoek van de aangedane gewrichten, later het anatomisch onderzoek der door arthrotomie of resectie verwijderde gewrichtsdeelen, en der door amputatie geamoveerde ledematen breidden onze kennis der pathologisch-anatomische veranderingen uit. De meer nauwkeurige kennis der anatomische veranderingen leidde tot scherper klinische waarneming, de opvattingen der pathogenese drongen tot het zoeken naar de vroegere en vroegste stadiën der aandoening, waarvan aan-

') Legons sur les maladies du système nerveux faites a la Salpétrière par J. M. Charcot Tome I. 3me édition Paris 1877, pag. 118.