is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthropathia tabica

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moneuse decubitusplek aan het sacrum, een mal perforant du pied of' bestond er eene dergelijke verwijderde oorzaak. In zeer vele gevallen geven de patienten, wanneer eenmaal de zwelling is geconstateerd, aan dat zij van te voren gedurende korter of langer tijd crepitaties in het nu aangedane gewricht hebben waargenomen. Deze grove crepitaties zijn een niet ontbrekend verschijnsel wanneer de zwelling eenmaal aanwezig is en blijven in het geheele verdere verloop der aandoening bestaan.

Deze crepitaties, die dus of als prodromi öf althans in een vroeg stadium optreden, worden, naar Yirchow ') met klem heeft betoogd en aan enkele vroeg ter sectie gekomen gevallen heeft gedemonstreerd, veroorzaakt door degeneratie en verlies van kraakbeenweefsel aan de articuleerende vlakken, aan de oppervlakkige lagen beginnende. Deze waarneming was langen tijd en is nog een krachtig wapen in de handen van hen die meenen dat de arthropathia tabica is niet eene ziekte sui generis, maar eene bij een tabeslijder optredende arthritis deformans.

Alras neemt men nu klinisch de meest verschillende toestanden waar, die alleen hierin overeenkomen dat het gewricht steeds meer en meer ongeschikt wordt voor het gebruik, doordat het tengevolge der anatomische veranderingen, die er zich aan afspelen, spoediger of langzamer zijne kwaliteiten en vermogens als bewegingsorgaan verliest. Zeer spoedig neemt men abnormale bewegelijkheid waar, die veroorzaakt wordt door verlies van elasticiteit der gewrichtsbanden, door verlenging daarvan of door resorptie der uiteinden der het gewricht samenstellende deelen, meest door al deze momenten tegelijk. Zijdelingsche en voor-achterwaartsche bewegelijkheid der scharniergewrichten constateert men gemakkelijk en de lijder zelve neemt deze waar bij het gebruik der extremiteit. Als gevolg daarvan wordt zijne beweging onzeker en ware het niet dat zijne ongevoeligheid in de gewrichten die hem als tabeslijder eigen is, hem onverschillig maakte voor prikkels die een

') Virchow Berliner Medicinische Gesellschaft 10 und 24 Nov. 1886. Berl. klin. Wochenschr. 1886.