is toegevoegd aan uw favorieten.

Arthropathia tabica

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eeno algemeen geldige verklaring voor het bestaan der beenbreekbaarheid bij tabes ontbreekt dus ten eenen male. Zeer waarschijnlijk is dat zij verschillende oorzaken heeft: het veelvuldig vallen, het ongeschikte neerkomen, liet plompe gebruik der ledematen, de veranderde stand in de gewrichten, de rarificatie in het beenweefsel der corticalis, nog andere onbekende veranderingen in de bouw van het been. Wat wij dan opvatten als eene eenheid, een afzonderlijk feit bij tabes: de beenbreekbaarheid, zou dan zijn een door zeer verschillende oorzaken zich vertoonend symptoom: het breken van een been.

De spontaanfractuur bij tabes gaat klinisch nog van enkele markante verschijnselen vergezeld. Het meest opvallende bij zulk eene fractuur is het meestal totaal afwezig zijn van pijn. Niet slechts dat de patiënt niet klaagt over breukpijn, maar hij is ook ongevoelig voor het manipuleeren der fractuuruiteinden, voor het crepiteeren daarvan en voor het tot stand brengen van belangrijke dislocaties. Daardoor is hij volstrekt niet bevreesd de gebroken extremiteit te bewegen en ziet men bij die bewegingen de meest onnatuurlijke standen tot stand komen. Evenals de pijn ontbreekt, vertoont de lijder ook geen spierspanningen, wat een treffende afwijking van het normale is. Door deze afwezigheid van spierspanningen zijn de fractuurdeelen ook des te meer bewegelijk ten opzichte van elkander, en bestaat er tevens veel minder neiging tot verkorting.

Soms bestaan voor het tot stand komen der fractuur heftige pijnen in de betreffende extremiteit, die niet het karakter der lancineerende pijnen hebben, en die bij het optreden der fractuur terstond verdwijnen. Iets dergelijks merkte ik op bij het luxeeren van de voet van mijne eerste patiente. Bij haar waren alle epiphysen de zetels van spontane pijnen, die soms zeer heftig waren; deze pijnlijkheid had zij ook in en om het voetgewricht tot het genoemde accident haar trof. Het voetgewricht was toen sterk gelaedeerd, geluxeerd naar voren, maar was onpijnlijk en is nooit pijnlijk meer geworden. Dat hierbij beenbreuk aanwezig was, is zeer wel mogelijk; ik heb het niet kunnen constateeren.

Een ander geval van fractuur met een voorafgaand stadium