Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Clemens' verzoek beschrijft hij de cosmogonie naar Homerus, Hesiodus, Orpheus, en hoe de trekken daarvan in de mythologische beelden een voor een zijn weer te vinden (3—10). Clemens toont daarop van die verklaringswijze ook zelf het noodige te weten (11—16), maar wijst op het bedenkelijke en tegenstrijdige van zulk een voorstellingswijze (17—19) en houdt liever de vermeende goden voor tyrannen en toovenaars, blijkens het nog aanwezig zijn hunner graven (20—22). Geen aardsch koning zou dulden wat die zoogenaamde goden zich moesten laten welgevallen (23) en uit de schepping spreekt een ordenende geest en voorzienigheid (24, 25). Eindelijk komt Petrus van Caesarea te Tyrus aan, waarop de drie heidenen de wijk nemen. Van Clemens verneemt Petrus, hoe Simon naar Sidon vertrokken is en welke gesprekken vóór 's apostels aankomst werden gevoerd. Van de vermoeienissen der reis zoekt hij dan herstel in den slaap (26).

VII.

Den volgenden morgen — dien van den vierden dag — wenden saamgestroomde scharen zich om hulp tot Petrus (1), die van een hoogen steen redeneert over het verband tusschen door Simon gekweekte daemonendienst en kwalen en beider door Petrus aan te brengen herstel. In de Noachische geboden en in het „Wat gij niet wilt, enz." is zijns inziens de ware levensleer vervat

moet (43—48"). Hij wordt verdreven met nog slechts een enkelen volgeling (481', 49»). Petrus geeft een slotbeschouwing over hem ten beste en bidt voor de schare, waarna de tijd voor de nachtrust weer is aangebroken (49b, 50).

De nieuwe morgen geeft Niceta gelegenheid om inlichtingen te krijgen betreffende Simon's wondermacht (51, <r>2"), die door Petrus verklaard wordt uit Gods bestel, in verband met de hooge waarde van het Godsrijk, die strijd en verzoeking wensclielijk maakt (52b—55). Wat de Egyptische toovenaars waren tegenover Mozes, dat was de dwaalleeraar Simon tegenover den apostel der waarheid (56). Als Niceta van die wondermacht der boozen gevaar ducht, wordt hij aangemaand op het karakter der tweeërlei wonderen en op den regel der syzygieën acht te geven. Tien zulke dubbeltallen worden uit de geschiedenis hem opgesomd (;>7— 61). Nadat onder die gesprekken het volle daglicht is opgegaan, komt de eenige en laatste volgeling van Simon teleurgesteld terug met het bericht, dat Simon zijn mysteriën in de zee bedolven heeft en in de richting van Dora naar Rome vertrokken is (62, 63). Petrus laat dit alles ook aan de schare bekend maken en spreekt van zijn plan om Simon te achtervolgen. Daartoe zal Zacchaeus tot bisschop aangesteld en het gemeentebestuur geregeld worden (64_67). Drie maanden blijven nog ter voorbereiding van doopelingen beschikbaar. Het twaalltal

Sluiten