Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo wijst ons de Schrift op de lichtende sterren en de „vaste ordeningen des hemels", om te verstaan en te doorzien de eeuwige kracht en de Goddelijkheid des Scheppers ook uit deze Zijne schepselen.

„Heft uwe oogen op omhoog, en ziet, wie deze dingen geschapen heeft; die in getal hun heir voortbrengt; die ze alle bij name roept, vanwege de grootheid Zijner krachten, en omdat Hij sterk van vermogen is; er wordt er niet een gemist. (Jesaja 4® • 26.)

Zoo troost de profeet het volk des Heeren, met een blik op den sterrenhemel. Deze toch predikt ons de almacht en ook de trouw van

onzen God. T .

Waarom zegt gij dan, o Jakob, en spreekt, o Israël: Mijn weg is voor den Heere verborgen en mijn recht gaat aan mijn God voorbij?

IV.

DE PLANETEN.

Zoo zegt de Heere: Indien Mijn verbond niet is van dag en nacht; indien Ik de ordeningen des hemels en der aarde niet gesteld heb:

Zoo zal Ik ook het zaad van Jakob en van Mijnen knecht David verwerpen, dat Ik van zijn zaad niet neme, die daar heersche over het zaad van Abraham, Izak en Jakob; want Ik zal hunne gevangenis wenden, en Mij hunner ontfermen.

Jeremia 33 : 25 en 26.

Onderscheidt men bij de hemellichamen tusschen vaste sterren, planeten en kometen, een vluchtige blik op de eersten bood ons reeds de gedachte aan van vastheid in de natuur. Die „vaste sterren", welke wij des avonds aan den hemel waarnemen, met haar verscheidenheid van glans en schittering, want de eene ster verschilt in heerlijkheid van de andere ster, zijn, al schijnen zij ons ook niet meer dan gouden stippen op het veld van azuur, even zoovele duizenden zonnen, waaronder onze zon slechts een van middelbare grootte is. Wij weten van sommige en vermoeden van de andere, dat zij zich bewegen om haar as, doch wijl zij daarbij haar vaste plaats tegenover elkander steeds bewaren, noemen wij ze „vaste sterren". Wat haar, los zwevend in het luchtruim, die plaats doet behouden, is de „aantrekkingskracht". Wij komen op die kracht in dit hoofdstuk straks nog terug. Hier zij echter reeds opgemerkt, dat, waar de natuurkundigen haar als oorzaak van de vastheid waarmee de sterren aan haar plaats gebonden zijn, noemen, zij daarmee boven de waarneming uitgaan. Het is goed, dit ons zelf te herinneren. Met het gebruik van dergelijke woorden als „kracht" loopt men altijd gevaar zich zelf wijs te maken, dat het raadsel is opgelost, dat men er alles van begrijpt. Het is daarom

Sluiten