Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met haar afwijkenden vorm, haar plotseling verdwijnen en verschijnen, scheen vroeger alles aan haar zoo onvast; schenen ook zij „dwalende sterren", tot de tijd kwam, waarin het Gode behaagde de menschheid ook hier, in die kometen-wereld, de vastheid te doen ontdekken.

Deze banen der kometen zijn deels gesloten, deels niet-gesloten kromrtie lijnen. In het eerste geval hebben zij den vorm van ellipsen, in het laatste dien van parabolen of hyperbolen.

Deze hoofdonderscheiding van gesloten en niet-gesloten banen maakt een eigenaardig verschil tusschen deze hemellichamen. Beweegt toch een komeet zich in gesloten banen, dan is het duidelijk, dat wij als aardbewoners haar na verloop van tijd zullen wederzien, want zij beweegt zich dan rondom onze zon; zij behoort dan tot ons zonnestelsel. Beweegt zij zich daarentegen in een niet-gesloten baan, dan komt zij uit de oneindige verte van het Heelal slechts voor een tijd in het bereik van onze zon, loopt om deze heen, om dan in de wereld der vaste sterren, wellicht in een ander zonnestelsel, voorgoed terug te keeren, zoodat zij nimmer weer voor de bewoners der aarde zichtbaar wordt.

Wellicht.

Want ook zulke kometen, welke uit die oneindig verre gebieden der vaste sterren in den omtrek van onze zon komen, kunnen tot een meer duurzaam verblijf in ons zonnestelsel gedwongen worden. Dit laatste geschiedt dan zeker niet maar toevallig, doch naar den raad en onder de inwerking Gods. als de eerste Oorzaak. En als „tweede oorzaak" van deze verandering van loopbaan eener komeet, denken wij daarbij aan de omstandigheid, dat zij in de nabijheid komt van een der grootere planeten in ons zonnestelsel en dan door de aantrekking van zulk een planeet de vroegere richting harer beweging verandert, om nu in „gesloten lijn", dus in een ellips, haar baan om onze zon voort te zetten.

Ten slotte zij er nog op gewezen, dat de elliptische banen der kometen veel minder dan de planetenbanen tot den vorm van den cirkel naderen. Zij zijn in de meeste gevallen zeer lang gerekte ellipsen en gewoonlijk veel ruimer dan de baan der planeet Neptunus, zoodat zulk een komeet haar baan om de zon eerst na eeuwen volbrengt. Het laat zich bij eenig nadenken begrijpen, dat slechts de omloopstijden van kometen die wij met gesloten banen waarnemen, voor menschelijke berekening vatbaar zijn. De sterrenkundigen deelen zulke omloopstijden in drie groepen. Bij de eerste groep is de duur^van 3 >/2 tot 7V2 jaar! bij de tweede tusschen 69 en 76 jaar; bij de derde zijn de banen zoo groot, dat eeuwen, ja duizenden van jaren voorbijgaan, voordat een omloop volbracht is.

Wat den vorm betreft waarin zich de kometen aan ons vertoonen, zij nog opgemerkt, dat de z.g. kern, welke bolvormig schijnt te zijn, verschillende grootte kan hebben. Bovendien heeft men b. v. aan een

Van 's Heeren Ordinantiën II. 5

Sluiten