Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET GEZAG. — HET GEBOD EX ZIJN BELOFTE.

Doch ook dit zal men niet langer vreemd vinden, indien men maar de uitdrukking van Paulus: „het eerste gebod met eene belotte , niet beperkt tot de Tien geboden, maar laat gelden van het geheel der door den Heere aan Israël gegeven geboden. Feitelijk toch is het vijfde gebod, onder al de geboden, die Israël zoo in den decaloog als in de verdere wetgeving ontving, het eerste gebod met een belolte.

Had Paulus, toen hij zijn brief aan Efeze schreef, uitsluitend de tien geboden op het oog gehad, dan zou hij hebben moeten schrijven: het e enige gebod met een belofte; want, wijl de belofte, dat (xodbarmhartigheid zal doen aan duizenden dergenen, die Hem liefhebben en Zijne geboden onderhouden, met al de Tien geboden verbonden is, zoo is er feitelijk onder de Tien geboden maar één, waaraan een bijzondere belofte is verbonden, en dat is het vijfde. Maar onder al wat de eere zoo in als buiten den decaloog aan Israël geboden heeft, is dit he eerste gebod met een belofte.

Ten slotte merken wij hier nog op, dat, waar Paulus de kinderen van de Christenen, aan wie hij zijn brief richt, onder herinnering aan het aan Israël gegeven gebod, tot gehoorzaamheid aan en ontzag voor hun ouders vermaant en daarbij dan zegt dat dit het eerste gebod is met een belofte, een belofte, die hij opzettelijk noemt: „opdat het u welga en gij lang leeft op de aarde" (Ef. 6:3) — dit allerminst als een tegenwerping kan gelden tegen wat hierboven door ons gezegd is omtrent het niet bijzonder, maar algemeen karakter dezer belofte.

De woorden uit Ef. 6: 3 zijn vrij aangehaald of geciteerd uit de Grieksche vertaling van het Oude Testament. Dat hier niet „land , maar „aarde" staat, is eenvoudig, omdat in het Grieksche Oude Testament een woord staat, dat én aarde én land kan beteekenen. En dat nu Paulus volstrekt niet bedoelt, dat ieder Christenkind in Efeze en elders, hetwelk zijn ouders eert, zich ook verzekerd mag houden van een lang leven, blijkt juist uit die' woorden: op aarde. Immers, ieder verstaat, dat er van „lang leven" niet anders dan op aarde sprake kan^ zijn. In hemel of hel toch leeft men niet lang of kort, maar „eeuwig".

Had de Apostel dus bedoeld, dat aan ieder kind, hetwelk zijn ouders eert, een lang leven wordt beloofd, dan zou hij, waar hij, gelijk hier, vrij citeert, de dan volkomen overtollige woorden op aarde hebben weggelaten.

Maar de Apostel wijst eenvoudig op het belangrijke van dit gebod, en wel door de kinderen nog eens te herinneren, dat er een belofte mee verbonden is.

Het eerste gebod met een belofte.

Ook Paulus wist wel, dat het volstrekt niet altijd doorgaat, dat gehoorzame kinderen lang leven, en ongehoorzame vroeg sterven.

Sluiten