Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10. In liet tweede lid wordt alleen van vernieling, niet van lteschadiging van goederen gesproken; is nu beschadiging, onbruikbaarnmking, wegnifiking hier uitgesloten?

Tot ontkennende beantwoording van deze vraag is aangevoerd dat een argnmentnm a contrario uit art. 350 en andere artikelen die vernieling behandelen leiden zou tot de ongerijmdheid dat vernieling van een voorwerp van geringe waarde wel, beschadiging van iets van groote waarde (bepaaldelijk ook van kunstwaarde) niet tot strafverzwaring aanleiding zou kunnen geven ')•

Echter dwingen de woorden der wet tot bevestigende beantwoording. Beschadiging wordt nu eenmaal van vernieling onderscheiden, daarenboven kan ook de aard der handeling in aanmerking komen; vernieling geeft nu blijk van meer misdadigen wil dan enkele beschadiging, al kan de laatste soms in concreto meer materieel nadeel veroorzaken.

11. In don eersten tekst behelsde het artikel nog de bepaling: poging tot dit misdrijf is niet strafbaar.

Ofschoon bij de toelichting van art. 57 van het ontwerp der Staatscommissie voor de redenen voor uitzonderingsbepalingen als deze verwezen werd naar die op de speciale artikelen, bleef hare vermelding bij art. 156 (thans 141) achterwege. Het blijkt dus niet waarom poging hier niet strafbaar zou zijn.

De Commissie van Rapporteurs uit de Tweede Kamer zag geene reden waarom individueele poging niet strafbaar zou wezen, maai lichtte hare stelling niet verder toe, terwijl de Minister, ook zonder reden te geven, aan de bedenking der Commissie toegaf. Achtte men dus de collectieve poging in geen geval strafbaar? Hot schijnt zoo, ofschoon ik niet kan inzien waarom. De collectieve poging toch bestaat in de poging der gezamenlijke individuen, zooals het geweld met vereenigde krachten bestaat uit de geweldplegingen der verzamelde personen.

Het is niet ondenkbaar dat de handeling der gansche menigte vóór hare voltooiing verijdeld wordt. Poging is dus aanwezig voor eiken deelnemer wiens handeling geen voltooid geweld oplevert, \ooi hem bijv. die eenen steen opneemt maar in het werpen verhinderd wordt. De enkele omstandigheid dat de steen, ofschoon geworpen, niet treft zal aan de individueele handeling niet haar karakter van voltooide geweldpleging ontnemen.

1) Polenaar en Heemskerk, aanteekening 10. Het door hen ook gelx*igde voorbeeld van ''ene handeling waardoor iets wegraakt is minder juist, omdat het artikel opzet vordert.

Sluiten