Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liet voorkomen van duels te bevorderen. Reeds in liet ontwerp was de straffeloosheid der poging uitgesloten, ofschoon een bepaalde vorm van poging, de uitdaging, nog strafbaar werd gesteld. Men meende echter de poging .straffeloos te kunnen laten juist omdat hare eerste openbaring, de uitdaging, strafbaar gesteld was. Vermits echter tweegevecht zonder uitdaging niet denkbaar is, werd feitelijk poging in het algemeen niet, maar poging in eenen bepaalden vorm, zij het ook als zelfstandig misdrijf, wel strafbaar gesteld.

Kn toen men de strafbaarheid der uitdaging ophief, moest ook onafhankelijk van de redenen van strafrechtspolitiek de straffeloosheid der poging behouden blijven, daar anders de uitdaging als poging toch weder strafbaar zou zijn.

Wanneer is nu het misdrijf voltooid? Niet eerst wanneer het tweegevecht is afgeloopen, noch ook wanneer van beide zijden het wapen gebezigd is; het eerste niet omdat er reeds tweegevecht is zoodra er gevochten wordt, het tweede niet omdat aan het duel ook deelneemt hij die zijn wapen niet tot aanval bezigt, die zich bepaalt tot pareeren of zijn pistool in de lucht afschiet of in :t geheel niet afschiet. De eerste aanval voltooit dus het misdrijf.

5. Het misdrijf van tweegevecht is in beginsel niet onttrokken aan de toepassing der bepalingen van art. 40 en 41; deze zal echter zoo zij al mogelijk is binnen enge grenzen beperkt moeten blijven. Do duellant zal zich bezwaarlijk op noodweer kunnen beroepen, vermits hij in het algemeen niet aan wederrechtelijke aanranding blootstaat: alleen wanneer de vooraf geregelde voorwaarden worden geschonden, kan van wederrechtelijke aanranding gesproken worden, die intusschen alleen het toebrengen van letsel of het veroorzaken van den dood, niet het reeds te voren aangevangene duel zou kunnen rechtvaardigen.

Ofschoon het duel dikwijls het gevolg is van depressie, uitgeoefend door in eenen bepaalden kring heerschende begrippen, zal beroep op ilie pressie niet mogen leiden tot het aannemen van overmacht, nu de wet juist het weigeren van duel beschermt tegen den drang van de omgeving.

Artikel 155.

Op hem die in een tweegevecht zijne tegenpartij van liet leven berooll of haar eenig lichamelijk letsel toebrengt, worden de bepalingen omtrent moord, doodslag of mishandeling toegepast:

lu. indien de voorwaarden niet vooral zijn geregeld;

Sluiten