Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7. Het artikel noemt aangifte en klacht beide, in verband met de omstandigheid dat sommige misdrijven slechts op klacht vervolgbaar zijn.

Of er aangifte resp. klacht is moet ook worden beoordeeld naar de personen aan wie de mededeeling is gedaan, dus naar de onderscheidingen van art. 8 jn. 12, en 14 j". 13 Wetboek van strafvordering. Dat nu alleen de officieren en hulpofficieren van justitie bevoegd zijn verklaard tot het ontvangen van eigenlijke klachten doet de vraég ontstaan of de aangifte van een klachtdelict bij eenen veldwachter strafbaar is. Die vraag moet ontkennend beantwoord worden omdat zoodanige aangifte aan de justitie geene aanleiding tot onderzoek geven kan. Dit geldt echter onbeperkt alleen van die misdrijven welke om hunnen aard slechts op klachte vervolgbaar zijn; hangt het vereischte van klacht samen met de persoon van den beklaagde dan kan de aangifte de justitie in werking brengen wanneer de beklaagde bij de aangifte niet is aangewezen.

8. De aangifte of klacht moet een strafbaar feit betreffen; wetenschap omtrent de strafbaarheid is echter niet noodig bij de tegenwoordige redactie; anders bij den oorspronkelijken tekst: „Hij die opzettelijk van een niet gepleegd strafbaar feit aangifte of klagte doet." De Commissie van Rapporteurs uit de Tweede Kamer achtte deze redactie min wenschelijk wegens een oneigenlijk en met de taal strijdig gebruik van het woord opzettelijk.

In hoeverre moet nu het aangegevene feit aan de vereischten van een strafbaar feit voldoen? Moet de aangifte of klacht alle elementen van het strafbare feit inhouden? Deze eisch zal bezwaarlijk gesteld kunnen worden omdat hij onmogelijk te vervullen is.

Diefstal bijv. bestaat uit het wegnemen van aan een ander toebehoorend goed met oogmerk tot wederrechtelijke toeëigening. Doe ik nu aangifte van eenen diefstal dan kan ik niet meer zeggen dan dat het goed is weggenomen, omdat ik het eigenlijke oogmerk van den dader niet ken. Of een ambtenaar eenen hem toevertrouwden gevangene heeft laten ontsnappen met opzet, door schuld dan wel zonder dat hem iets te verwijten is kan door den aangever meestal niet beoordeeld worden. Ik laat nu nog daar de fijne onderscheidingen die bij sommige misdrijven te pas komen ter bepaling van den aard of de strafbaarheid, die meer nog aan het waarnemingsvermogen van eenen getuige ontsnappen dan de interne feiten van opzet, oogmerk, welke soms nog uit waarneembare omstandigheden kunnen worden afgeleid.

De ontvankelijkheid van de vervolging wegens een klachtdelict hangt ook niet af van de vermelding van alle mogelijke de strafbaarheid bepalende omstandigheden. Voor aangifte en klacht is dus voldoende

Sluiten