Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene ontvangen verantwoording. Zoodanig is, dunkt mij, de oorsprong der ontworpen zinsnede, die overigens tweeërlei beteekenis, of wel twee beteekenissen tegelijk kan hebben.

Zij kan doelen op de daad van erkenning zelve, staande tegenover niet-erkenning, en dan wordt de vraag, waaruit ik de zinsnede meen te mogen afleiden, deze: ware het niet in het belang van Nederland geweest niet te erkennen? Indien ik de alinea zoo moet opvatten, dan zeg ik, dat die vraag voor mij geene vraag is, en dat ik in dien twijfel hoegenaamd niet deel.

Wat is er gebeurd? In de plaats van de regeeringen, waarmede wij tot dusverre betrekkingen hadden, in plaats van de regeeringen van het Koninkrijk Lombardije, van Parma, Modena, Toscane, Napels is de regeering van het Koninkrijk Italië opgevolgd. Wat doen wij, wanneer wij die erkennen? Naar mijn inzien, niets anders dan dat wij verklaren, dat wij met de nieuwe regeering, welke die vorige regeeringen heeft vervangen, de oude betrekkingen willen voortzetten. De daad van erkennen op zich zelve; tegenover niet-erkenning gesteld, beteekent niet meer, niet minder.

Doch de alinea kan ook op de wijze van erkenning zien. Was de wijze van erkenning in het belang van Nederland? Ligt deze vraag in de alinea, dan voeg ik mij daar alleszins bij. Die vraag doe ik met de Commissie en ik verbinde daaraan het verlangen of liever de verwachting, dat ons van de wijze, waarop het Koninkrijk of de Koning van Italië is erkend, mededeeling worde gedaan. Indien ik mag vertrouwen, dat dit de bedoeling is van het ontwerp, en dat dit ook het gevolg van deze zinsnede zal zijn, dan onthoude ik mij voor het oogenblik van alle verdere beschouwing.

De eerste bedenking van den heer Th., verklaarde de minister, was hem raadselachtig.

Over de erkenning van den koning van Italië deed hij echter uitvoerige mededeelingen. Er waren bezwaren: was het nieuwe koninkrijk op wettige w^jze gesticht? De regeering mocht door hare goedkeuring niet den schijn op zich laden, alles goed te keuren, wat tot vestiging van het nieuwe koninkrijk had bijgedragen, evenmin als daarin eene aanmoediging mocht gelegen zijn tot voortgang op dien weg. Ten slotte had de regeering , het belang eener erkenning voor ons land inziende, het voorbeeld van Zweden gevolgd, en de erkenning gepaard doen gaan met de opmerking , dat het haar veel aangenamer zou zijn geweest, indien de erkenning van den bestaanden toestand het uitvloeisel ware geweest van een overleg tusschen de Europeesclie mogendheden. De regeering wilde dan ook aan de kwalificatie van koning van Italië geene andere uitbreiding gegeven zien, dan de tegenwoordige toestand van Italië medebracht. Die verklaring was met de meeste welwillendheid door het Italiaansche gouvernement aanvaard. De wijze van erkenning had ook niet de minste gevoeligheid opgewekt.

Sluiten