Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verre de meeste gevallen, dunkt mij, waarin door bijzondere personen voorziening gevraagd wordt aan den Konig, zijn van dien aard, dat een contradictoir debat te wachten is. De Minister heeft zich dat alleen voorgesteld in dé gevallen, bedoeld bij het derde lid, en alzoo bij geschillen tusschen besturen of machten. Onderstelt de Minister dan geen contradictoir debat in andere gevallen?

Hoe dit zij, de regeling van hetgeen wij hier te regelen hebben, is, geloof ik, onafhankelijk daarvan, of er een contradictoir debat zal worden gevoerd, dan of alleen degeen, die voorziening vraagt, de zaak bij den Raad zal voorspreken. Zeer dikwijls zal in geschillen van bestuur een contradictoir debat kunnen plaats hebben, en evenwel niet voorkomen, omdat hij, tegen wien voorziening is gevraagd, zich onthoudt en zich aan het oordeel van den Raad refereert. Dit zal, vermoede ik, vooral menigvuldig geschieden in de gevallen, welke de Minister in de derde alinea op het oog heeft. Maar wanneer particulieren het geschil opwerpen, zullen deze waarschijnlijk, alsmede de andere belanghebbenden, welke de Minister terecht wil hebben opgeroepen, in debat treden, eer althans dan besturen of machten onderling.

In één woord, hetgeen de Minister zeide, bevestigt mij in de meenig, dat men zal kunnen volstaan met eene eenvoudige regeling, die op de wijze, zooals ik in mijne eerste rede de eer had voor te stellen, alle geschillen van bestuur, bij den Koning aanhangig, zonder verdere onderscheiding omvatte.

1 November. Amendement van den heer Olivier.

Deze discussie bevestigt opnieuw dat de eenvoudigste regeling thans de beste is. Hoe meer men vooruit wil zien, des te grooter zal de verscheidenheid van vragen worden, die oplossing behoeven. Twee voorbeelden.

Hoe wordt een geschil van bestuur aan den Koning onderworpen ? Zal dat op elke willekeurige wijze kunnen geschieden, gemotiveerd of niet? Is het genoeg, dat een geschil, hoe ook, aangebracht zij, om naar de voorschriften van dit en de volgende artikelen te worden behandeld ?

De vice-precident roept de belanghebbenden op. Hoe zal dit geschieden? De vice-president kent in vele gevallen niet al de belanghebbenden. Hij zal degenen, die hij kent, individueel of met name oproepen. Maar zal er geene algemeene oproeping moeten zijn voor de belanghebbenden, die hij niet kent?

Wanneer men bij deze wet uitvoerig wil voorzien, loopt men gevaar, dat nevens ieder geschil hetwelk wij regelen, verlegenheid ontsta op zoovele andere die ongeregeld blijven. Laat men daarentegen de praktijk een tijdlang haren gang gaan, dan kan de wet

Sluiten