Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Volgens den voorsteller van het amendement is de toepassing van liet beginsel der derde alinea moeilijk. Maar wij hebben het immers reeds in onderscheidene wetten; en mag de moeilijkheid der toepassing van de aanneming en betrachting van een juist beginsel weerhouden? Ik zie ook de groote moeilijkheid, welke de°geachte spreker vooropzet, niet in. Bij een gezond en onpartijdig inzicht, bij juiste waardeering van de krachten der gemeenten, is het beginsel zeer wel te handhaven.

De geachte spreker zegt: „de zaak is beslist." Wat is beslist? Een artikel, dat wij aannamen, zegt met zoovele woorden, dat al de kosten voor de schutterijen gedragen worden door de gemeenten. Het is waar dat in een volgend artikel eene zeer wijde uitzondering daarop is gemaakt, namelijk dat aan iedere gemeente vijf gulden voor iederen schutter uit 's Rijks kas zal worden te goed gedaan; maar strekt dat om het amendement te rechtvaardigen? Strekt het niet veeleer om de tegenwoordige voordracht der Regeering aan te bevelen? In het groote deel der kosten, dat aan de schatkist werd opgelegd, is reeds eene behoorlijke vergoeding ook voor de schietbanen vervat.

Is' de schietbaan Rijksdienst, gelijk sommige leden beweren, dan zou die ook van Rijkswege moeten onderhouden worden; en ware het onderhoud willekeurige belasting der gemeenten.

Het komt mij dus voor, dat gelijkheid jegens de gemeenten eerst dan betracht wordt, wanneer men laat betalen die betalen kunnen, en aan die, welke het niet kunnen, tegemoet komt.

Artikel 129. „In gemeenten van geringe bevolking kan de schutterij van oefeningen en wapenschouwingen worden vrijgelaten, wanneer Wij dit uit hoofde van plaatselijke gelegenheid of te verren afstand van de gemeenten, met welker schutterijen zij is vereenigd, onvermijdelijk achten. '

Aandrang van den heer de Roo van Alderwerelt, het artikel af te stemmen.

Ik moet mij voor het behoud van het artikel verklaren; de nitzondering daarin gemaakt berust op goede gronden. Behoud evenwel onder voorwaarde dat de toepassing binnen de grenzen blijve, welke het artikel zelf duidelijk trekt. Kon men in het artikel eene uitgebreide volmacht zien om eene groote ongelijkheid over het land te brengen, hier en daar willekeurig vrij te stellen waar men elders tot dienst verplicht, ik zou het artikel afkeuren. Doch het geldt slechts eene exceptie in enkele, zeer bijzondere gevallen om de reden, in het artikel uitgedrukt, en die zoodanige vrijstelling volkomen rechtvaardigt, ja noodzakelijk maakt.

Ik zou zelfs, om een waarborg te geven dat noch nu noch later van dien strengen geest afgeweken, en geene exceptie toegestaan wierd, dan waar zij onvermijdelijk is, wel wensclien dat hier stond hetgeen een vorig ontwerp behelsde, namelijk dat de gemaakte uitzondering in de Staatscourant medegedeeld wierd. Dan kan ieder

Sluiten