Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

C. DE MAEN BIJ ENDYMION.

Do zuster van de zon Liet op Endymion Haer minnende oogen dalen.

't Was nacht, toen zy hem zagh; 5 Maer heur gezicht schoot stralen Trots Febus over dagh.

Men hoorde mensch noch dier, Geloei van koe noch stier,

Gerucht in velt noch kolken. 10 Het weer was zonder wint, Do hemel zonder wolken,

Diane mingezint.

De herder, onbewust Van alles, sliep gerust 15 Ia Latmus wilde bosschen.

Zy hielt haer zilvre kar En hagelwitte rossen Recht op hem aen van ver.

Haer eeuwig bleek gelaet 20 Wert roozigh inkarnaet In 't nadrend nederryden.

Diones dwerg schoot straf;

Latones telg moet lyden;

Zy steeg ten wagen af.

25 De bloemen aen den top Des heuvels loken op.

Do tyt scheen te verjongen. De nachtegaal hief aen.

Het wout kreeg duizent tongen, 30 't Geboomt veel groener blaen.

Terwyl quam Febe by Den slaper, dien ze bly Toelichtte met haer glanssen.

't Gaet wel, zei zy, my leit 35 Aen lucht noch starretransen:

Hier slaept myn zaligheit.

Sluiten