Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Reeds dadelijk bij zijn optrcdon als dagbladschrijver onder den schuilnaam „De oude Heer Smits," had hij veel succes, en zoo ging hij, in 1856 over tot het oprichten van een Nederlandsclien Spectator „Weekblad van den ouden Heer Smits," dat hij gedurende vier jaren bijna geheel alleen vol schreef. Toen werd de ondertitel weggelaten en trad een groep van jonge mannen als redacteuren op; werd het als 't ware't orgaan van het „tweede geslacht." Het beleefde toen een tijd van grooten bloei, maar na het verschynen van den Nieuwen Gids verloor het veel van zijn vroegere beteekenis; uitgever en redactie meenden dan ook het tijdschrift niet meer dan zijn 50e" jaargang te mogen laten beleven. Na 1 Jan. 1907 verschijnt het in geheel anderen vorm.

Behalve zijn Brieven en Uitboezcmingcn, schreef Lindo nog een paar romans van weinig beteekenis, nadat hij met zijn vriend Mulder een buitengewoon succes behaald had met den min of meer ouderwetschen, maar hier en daar zeer geestigen bundel schetsen.

Afdrukken van Indrukken (1854).

De novellen van zijn vriend

Lodewyk Mulder (1852— )

waren hiervan echter 't meest oorzaak. Deze auteur is joliger, levendiger, heeft meer fantasie en is daardoor origineeler dan Lindo, hij is ook meer Nederlander dan zijn vriend, en kiest niet, gelijk deze meestal, — een gevolg van zijn vreemde afkomst — als onderwerpen de eigenaardig-Nederlandsche gebruiken (b.v. den schoonmaak), familiefeesten (St. Nicolaas) of familieverhoudingen, maar zoekt zijn kracht in het weergeven van comische persoonlijkheden (als in een Buitenpartijtje). In zijn tot een verhaal omgewerkt blijspel „Iets uit den tyd toen ik nog een lief vers maakte (A.) drijft hij op geestige wijze den spot met den rijmlust van sijn tijdgenooten en den wansmaak op 't gebied der poëzie. Zijn parodie op Helmers (A.) is aardig gevonden en geestig uitgewerkt.

Kort na het verschijnen der Afdrukken gaf hij een histonschen roman uit: Jan Faessen, een boeiende geschiedenis van den aanslag op het leven van prins Maurits. Jammer, dat hij t bij

Sluiten