Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

talrijke reizen in en buiten Europa, voor een ander deel uit romans; waarvan zijn nieuwste,

Waan,

zeker wel de best geslaagde is. Met ongeëvenaarde fijnheid van zielkundige ontleding is hier de ontmoeting, de verloving en het huwelijk met de daaropvolgende desillusie geteekend van den braven, door en door soliden Hendrik en de grillige, onbegrijpelijke Maggie (A.).

Ook hier, als overal bij Emants, voelen we, hoe achter het boek de auteur staat, voor wiens pessimistische levensbeschouwing deze geschiedenis niet als iets toevalligs is, maar als een der vele voorbeelden van 's menschen onmacht. Zonder aarzeling geeft hij ons in zijn werken deze sombere levensopvatting, vandaar het verwijt van hardheid en koudheid dat hem zoo dikwijls treft. Hoe men echter over hem denke, toestemmen moet ieder, dat in scherpte van waarneming, juistheid van weergave, en fijnheid van zielkundige analyse moeiljjk zijns gelijke is aan te wijzen.

A. Uit: WAAN.

Als de wagen eindelik de kaal-grauwe, koud-doorvlaagde engte binnenzwenkt, die aan de overzij versperd lijkt door dwarse, dal-sluitende opvalling van neergebrokkelde rotsen en waar de onderraetselde weg als aangeklonken tegen donker-bruine, loodrecht-opstaande steenmuur deze muur omsluipt, op hoge boog de stroom overbuigt.... als Maggie, op die boogbrug stil, vlak naast de weg, van hoger nog weer aanziet bruigen de brullende Reuss in woest-opspattend kookgeloei, 't gebleekt graniet witschuimend overzwalpend, met wilde plompen grauwe brugmuur overplassend, opblazend in een dolle wolkenjacht verward getril van nattige nevels, waar zonneschjjnsel in regenboogt, om plots met ijzig stem-verstikkend luchtgestuw en oorverdovend donderdreunen in uitgeschuurde snijing neer te ploffen, en borrelsissend voort te zwatelen, nauw-zichtbaar meer in de duizel-diepte beneden de groen-overmost wegwerende stompen van het oude bruggetje door, dat in die walmende wieling verzwond.... dan is ze weer eens één- en al opgetogenheid, lijjgt ze huiverend aan Hendriks oor, dat dit het prachtigste, het ver-

Sluiten