Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu vul die vaas met gele Octoberrozen,

Leg blauwe druiven op die blanke schaal, Tusschen de trossen laat de perzik blozen

Als avondrood, en loof alg bloedkoraal Van wilden wingerd blij mijn blik verpoozen, Die Symphonieën zoekt in kleurentaal.

C. Uit: BLANKE DUIVEN.

O Liefste met uw Godenlarh.

O Liefste met uw Godenlach,

Dien 'kaan mjjn hart gebogen zag, Dien blauwe' en gouden zomerdag,

Vol geur van blanke bloemen! O Lief die leven schiep uit dood! O Gever van mijn zielenood! Hoe zal mijn dank u noemen?

O gij die wilt mijn Alles zijn En koestren 't moede harte mjjn In engelarmen warm en rein, Wat zal mijn dank u geven? De rozen van mijn vroolijkheid, De leeljen van mijn droomentijd, De psalmen van mijn vrome vlijt, De lauwer van mjjn leven.

Een veel minder impulsieve natuur is de dichteres

Marie (Agathe) Boddaert (geb. 1844),

wier verzen meer beschrijvend en verhalend, minder hartstochtelijk en subjectief zijn, dan die van haar kunstzuster.

Voor zoover haar gedichten niet opgenomen zijn in haar verzenbundels, zijn zij in Noord- of Zuid-Nederlandsche tijdschriften verschenen. Vooral bekend zijn haar Ballade en Doodenklacht (A.), beide uitmuntend door eenvoud en klaarheid van uitdrukking en diepte van gevoel.

Sluiten