Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

differentiëering met acuut gewrichtsrheuma. Verwisseling met malaria is mogelijk en komt inderdaad voor. Hierover is reeds vroeger het noodige gezegd (Dl. 1 blz. 82 en 83).

De zoogenaamde vijfdaagsche of van der Scheersche koorts, die wij weldra zullen behandelen, heeft in haar verloop veel van knokkelkoorts. Zij duurt echter langer; het exantheem ontbreekt hierbij soms, maar waar het optreedt, verschijnt het reeds gedurende de koortsperiode. De epidemische uitbreiding van deze ziekte is een andere en recidieven komen zoo goed als niet voor. In een concreet geval pleit voor knokkelkoorts de bepaalde pijnlijkheid van enkele gewrichten, daar bij de vijfdaagsche koorts de pijnen meer algemeen zijn en zich niet tot een bepaald gewricht beperken.

In het algemeen kan men zeggen, dat de diagnose van knokkelkoorts berust op de combinatie van koorts, gewrichtspijn en opvolgend exantheem, met ontbreken van katarrhale verschijnselen en bij aanwezigheid van een eigenaardig

epidemisch optreden.

De behandeling is geheel symptomatisch; men geeft geen ' chinine, omdat dit de patiënten niet helpt en het in den regel slecht verdragen wordt; daarentegen bezit men een reeks van andere middelen, die in staat zijn de groote onaangenaamheuen van de enkele ziektedagen belangrijk te lenigen, doordat zij de pijnen verminderen of wegnemen. Het beste van al die middelen is aspirine, dat in een dosis van een half gram eenige keeren daags wordt gegeven. Ook salipyrine, phcuacetine, salol geven vaak goede resultaten, maar werken minder zeker dan aspirine. Men houdt de patiënten in bed, zoolang zij koorts hebben, en in huis, zoolang het terminaal exantheem niet verdwenen is. Ook laat men ze in den eersten tijd niet gewoon baden, maar alleen met lauw water afwasschen. Men kan als regel stellen, dat iemand door knokkelkoorts een week aan zijn werk onttrokken is. Wanneer aspirine niet voldoende helpt, kan men tegen de zware hoofdpijn soms met succes een ijskap aanwenden. In enkele

1.1 su

Sluiten