Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VÓÓRKOM EX

ren, —maar dat ik niet durf beweren, dat met de leer van het deficit in de voeding alles gezegd is, zoodat ik de mogelijkheid van het infectieuse karakter der ziekte niet ontken, hoewel daarvoor nog geen positieve bewijzen zijn bijgebracht.

Men heeft hiervan analoge experimenteele feiten; er zijn voorbeelden van dieren, die bij een voeding, waarbij de alkaliciteit van het bloed verhoogd wordt, niet vatbaar zijn voor een bepaalde infectie, maar die daarvoor vatbaar worden wanneer het alkaligehalte van het bloed afneemt. Ik wil daarmede volstrekt niet zeggen, dat het verband tusschen beri-beri als infectieziekte en voeding zou moeten worden gezocht in de alkaliciteit van het bloed; ik noem dit voorbeeld hier alleen om te doen uitkomen, dat men onder omstandigheden de vatbaarheid voor een bepaalde infectie kan verhoogen of verminderen.

Het is ook nog denkbaar, dat als de theorie van Wright mag blijken waar te zijn, en dus de beri-beri een infectieziekte is, het optreden van de secundaire neuritides eenvoudig afhankelijk is van de vraag of door den aard der voeding de zenuwen al of niet in zoo goede conditie verkeeren, dat zij aan de toxische invloeden van het beri-berigift weerstand kunnen bieden.

Beri-beri tast bij voorkeur jonge mannen aan; vrouwen zijn lang niet zoo vatbaar; kinderen en oude menschen evenmin. Zij komt voor in scherp omschreven gebieden, waartoe vrij wel onze heele Archipel behoort; sommige plaatsen heeten immuun, zoo b. v. Padang; of het waar is, weet ik niet. Andere streken vormen bepaalde haarden, waarbij in de eerste plaats Atjeh moet worden genoemd; nu en dan treden epidemieën op, zooals b. v. eenige jaren geleden op Ambon, waar toen een belangrijk percentage der bevolking aan beri-beri is gestorven.

De beri-beri heeft een sterke neiging om zich daar te vertoonen, waar veel menschen dicht opeen gehoopt samenwonen, zooals het geval is in kazernes, gevangenissen, op

Sluiten