Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die verlammingen gaan in dezen vorm gepaard met zeer belangrijke atrophie. Zij strekken zich vaak veel verder uit, dan die bij de andere typen, zoodat men bij dergelijke patienten totale paralyse van alle extremiteiten, van de spieren van den rug, ja zelfs in zeldzame gevallen van aangezicht, oog en tong kan vinden. Ik noem hier, als uitsluitend tot deze atrophische beri-beri behoorende, niet de vrij algemeen voorkomende verlamming van larynxspieren door een neuritis van den nervus laryngeus recurrens, omdat die bij de andere vormen ook niet zoo zelden wordt waargenomen. Wanneer men daarop let, zal men bij veel beriberilijders een heesche of gevoileerde stem kunnen waarnemen en als men dan keelspiegelt, vindt men parese of paralyse van de stembanden.

Niet zoo heel zelden breidt zich bij atrophische beri-beri de verlamming uit op de ademhalingsspieren en wel het meest op het middenrif; men heeft dan natuurlijk uitsluitend costale ademhaling, terwijl bij inademing het epigastrium inzinkt. Minder vaak ziet men verlamming van tusschenribsspieren. De prognose van deze ademhalingsverlamming is zeer ernstig, hoewel ik een paar gevallen onder gebruik van katjang idjoe heb zien genezen.

Zeer eigenaardig is, dat men zelfs bij dezen atrophischen vorm van beri-beri, waar de patienten vaak maanden lang, ten uiterste vermagerd, plat te bed liggen zoo goed als nooit decubitus waarneemt. De atrophie der spieren bereikt in zware gevallen den hoogsten graad.

Vaak worden de patiënten gekweld door spontane pijn en door hyperaesthesie. Bij objectief onderzoek vindt tnen meestal verminderde tastgewaarwording. Totale gevoelloosheid komt zoo goed als nooit voor.

Wat het verder verloop betreft, zoo gaat dit bij deze gevallen heel vaak net als bij de gewone polyneuritis; de patiënt wordt in betrekkelijk korten tijd totaal verlamd, blijft dan een tijdlang stationair en gaandeweg begint

Sluiten