Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den recurrens vagi, die de reeds genoemde heeschheid ten gevolge heeft en vrij vaak wordt gezien. Over de hartverschijnselen spreken wij straks.

Van de andere hersenzenuwen ziet men eens een enkele maal neuritis van 7, 9, 12, liet zeldzaamste die van de oogspieren.

Verlamming van ademhalingsspieren hoort bijna alleen in het gebied van atrophische beri-beri thuis. Ataxie komt bij beri-beri niet voor; ik bedoel daarmede natuurlijk niet, dat de bewegingen bij beri-beri altijd harmonisch zijn, maar de stoornis in de samenwerking der spieren berust hier niet op medullaire oorzaken; zij is eenvoudig een gevolg van ongelijkmatige verlamming van verschillende spieren, waardoor verschijnselen kunnen optreden, die bij den eersten aanblik wel den indruk van ataxie kunnen maken, maar bij nadere beschouwing gemakkelijk daarvan zijn te onderscheiden. Wel ziet men dikwijls het Romberg's symptoom, dat dan het gevolg is van een combinatie van gevoelloosheid van de voetzolen met verlamming van beenspieren. Bepaalde krampen ziet men bij beri-beri weinig; toch komen zij een enkele keer voor, wat aanleiding is geweest, dat door sommigen een convulsieve vorm der ziekte is aangenomen. Zeer vaak ziet men, zooals wij reeds beschreven hebben, contractuurstanden door paralysen.

Een eigenaardig verschijnsel is nog, dat niet zelden sommige spiergroepen, die paretisch zijn, buitengewone verdikkingen vertoonen, een soort pseudohypertrophie, terwijl zij pijnlijk zijn bij druk; de oorzaak daarvoor is mij niet bekend. Men ziet dit vooral aan de kuiten. Ook komt voornamelijk in de beenen, het meest bij atrophische beriberi, spontane pijn voor, die eveneens bij druk alsook bij beweging kan toenemen. Tremoren zijn zelden, fibrillaire contracties daarentegen uit den aard der zaak zeer algemeen.

Natuurlijk neemt het electrisch onderzoek bij de wetenschappelijke studie der beri-beri een voorname plaats in.

m.iTTiiiscii OS DEHZOEK.

Sluiten