Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Chronische Tropische Lever.

Wij zullen nu het leverabsces laten varen en beginnen met de bespreking van de zoogenaamde chronische tropische lever, die men tegenwoordig lang niet zoo vaak m,eer ziet als vroeger. Het is vooral een ziekte, die voorkomt bij Indische nabobs, en aangezien deze in den laatsten tijd hoe langer hoe zeldzamer worden, komt ook chronische levercongestie minder vaak voor, Wij hebben hier natuurlijk niet het oog op chronische leververgrooting door hart- of longaandoeningen, maar een langzaam optredende vergrooting der lever, die zich ontwikkelt onder den invloed van het tropische klimaat en van een ongeregeld, weelderig leven. De patiënten zijn gemakkelijk te herkennen aan een groote, licht pijnlijke lever, een gele, tanige huid, zij zijn mager en hebben een uiterst prikkelbaar humeur. Dergelijke groote levers ontstaan soms door aanvallen van acute hepatitis of leverhyperaemie, die telkens terugkeeren en langzamerhand leiden tot chronische leververgrooting. In andere gevallen ontbreken alle acute verschijnselen en komt de leververgrooting zeer geleidelijk en langzamerhand tot stand. Zij is bij deze ziekte meestal gelijkmatig en zeer verschillend in graad. Het orgaan is zelden in hooge mate spontaan pijnlijk; wel voelt de patiënt altijd zijn lever als iets zwaars in de rechter zijde. Schokkende bewegingen, zooals bij paardrijden en rijden in wagens, worden bijzonder onaangenaam gevoeld. Ook komt schouderpijn voor; verder wordt de patiënt geplaagd door onregelmatige ontlasting met neiging tot vorming van haemorrhoiden. Haemorrhoidale bloedingen doen vaak tijdelijk de klachten verdwijnen. Verder bestaan maagbe-

Sluiten