Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zien, dat na het afdrijven de genoemde verschijnselen spoedig verdwijnen.

In een groote reeks van gevallen, bij Inlanders zou ik ''/v n//A/v zeggen bijna altijd, leidt evenwel een groot aantal ankylostoma tot het typische, bekende beeld der mijnworm-ziekte, de eigenlijke ankylostomiasis in engeren zin. In den regel wordt door den patiënt geklaagd over een kloppen of kloppende pijn of druk in de maagstreek, in de bovenbuikstreek en in de buurt van het hart. De pijn kan zijn stekend, knijpend, brandend of dof en is dikwijls onafhankelijk van druk. De eetlust is in den beginne vaak sterk; later bestaat anorexie. Verder vertoonen deze patiënten veelal neiging tot het eten van allerlei onverteerbare zaken; zoo is er op gewezen, dat men bij deze lijders dikwijls aarde eten l'.'/A.

waarneemt. Dit heeft geleid tot het stellen van een vraag, die nog niet geheel is opgelost, nl. of de ankylostomiasis bij geophagen het gevolg is van het eten van met larven geïnfecteerde aarde, dan wel of omgekeerd het aarde eten een vorm van gelusten is, zooals die bij ankylostomiasis wordt aangetroffen. Het is een bekend feit, dat men bij tal van volkeren de gewoonte van het aarde eten aantreft, en het is zeer denkbaar, dat, waar zij rauw wordt genuttigd, infectie met ankylostoma optreedt. Ik geloof evenwel niet, dat op Java dit aarde eten, hoewel het er veel voorkomt, iets met ankylostomiasis te maken kan hebben. De aarde, die men hier eet, de zoogenaamde arnpoh, een soort bitumineuse klei, wordt namelijk vóór het gebruik tot koekjes gebakken en ik denk wel, dat eventueel aanwezige ankylostomumeieren door die verhitting zullen worden gedood. Men ziet dan ook van dit aarde eten, voor zoover mij bekend, hier op Java geen schadelijke gevolgen. Het schijnt wel, dat in Zuid-Borneo, in de buurt van Pengaron, waar vroeger kolenmijnen waren, rauwe aarde gegeten wordt, waarvan het gebruik schadelijke gevolgen na zich sleept. Mocht er dus iemand van U daar eens in de buurt komen en in de

Sluiten