Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vorm in alle deelen van de wereld kan voorkomen, is deze siriasis geographisch beperkt. Het meest wordt zij aangetroffen aan de oostkust van Amerika, vooral in de groote steden; verder in Afrika, de kusten van de Roode Zee, Engelscli Indië, Zuid- en Oost-Cliina en sommige gedeelten van Australië. Waar wij dus omgeven zijn van streken, waar dit ziektebeeld zich van tijd tot tijd vertoont, daar is het lang niet onwaarschijnlijk, dat het ook hier kan worden aangetroffen, en hoewel er nog geen gevallen van zijn gepubliceerd, wil ik U er daarom in het kort even een beschrijving van geven.

Siriasis komt het meest voor bij menschen. die pas in de tropen zijn. Zij hangt niet direct af van het zonlicht, want zij kan zelfs 's nachts ontstaan, maar zij treedt alleen op in tijden van groote hitte. Er kunnen gedurende enkele uren of dagen prodromen aan voorafgaan: pijn in de leden, duizeligheid, hoofdpijnen, veranderde gemoedsstemming, gebrek aan eetlust, dorst, gevoeligheid voor licht, hyperaemische conjunctivae, misselijkheid, braken, praecordiale angst, versnelde pols en dergelijke. Speciaal wordt als prodromaal verschijnsel de aandacht gevestigd op bijzondere prikkelbaarheid van de blaas. Ik moet echter hieraan toevoegen, dat al deze voorboden geheel kunnen ontbreken. Wat men het meest te zien krijgt, is de ontwikkelde aanval; de patiënt is totaal bewusteloos; deliriën zijn uitzonderingen; de ademhaling is soms versneld, soms diep en moeilijk, vaak stertoreus. De conjunctivae zijn veelal gëinjicieerd; van de pupillen is niet veel te vertellen; die kunnen nauw, wijd en normaal zijn. De huid is heet, meestal droog, de temperatuur in den regel boven 42 graden; de pols is uiterst frequent en klein, later onregelmatig, intermitteerend, draadvormig; peeshuppelen komt algemeen voor; soms worden gedeeltelijke, soms algemeene krampen waargenomen, die bij de geringste prikkeling kunnen optreden; de reflexen, ook die van de pupillen, zijn geheel of gedeeltelijk verdwenen. In

Sluiten