Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aangelegenheid duidelijk geopenbaard; straffeloos dreef de Porte den spot met de bepalingen van het verdrag van Berlijn. Weinige jaren later werd het opnieuw geschonden; nu geschiedde het door Bulgarije en deze maal werden de regeeringen er door in groote beroering gebracht, doch ook bij deze gelegenheid werd de schending niet hersteld.

Bij artikel II, 6 van het Berlijnsch verdrag was aan Rusland het bestuur van het nieuw geschapen vorstendom Bulgarije opgedragen, totdat er een grondwet zou zijn tot stand gekomen. Tusschen de Bulgaren en de Russische bevrijders was op dien tijd de verhouding uitstekend, eti al werd de grondwet niet geheel in den vorm aangenomen, zooals de Russische commissaris, prins Dondukoff, haar had ontworpen en voorgesteld aan de nationale vergadering te Tirnovo, zij verkreeg toch de goedkeuring van den Czar. Krachtens deze grondwet zou de regeeriug gevoerd worden door een vorst, die voor de eerste maal zou worden gekozen doch wiens waardigheid erfelijk was, en die de wetgevende macht deelde met een kamer van rechtstreeks door het volk gekozen vertegenwoordigers, de Sobranja. Het was op advies van den Czar, dat den 29en April 1879 tot vorst van Bulgarije gekozen werd Alexander van Battenberg, zoon van Alexander van Hessen-Darmstadt en neef van den Russischen heerscher, in wiens leger hij gediend en aan den laatsten oorlog tegen Turkije deelgenomen had. De keuze werd ook te Berlijn en te Weenen goedgekeurd en Alexander nam den aangeboden troon aan. Bismarck had hem, spottend en onheilspellend tegelijk, den raad gegeven: „aanvaard in ieder geval het aanbod, zoo iets laat altijd herinneringen"; de jonge vorst — hij was 22 jaar — kreeg spoedig te ervaren, hoe moeilijk zijne positie was. Niet alleen dat hij, een onervaren man, geheel vreemd stond tegenover het land en volk, dat zoo juist tot zelfstandigheid was gekomen en op ieder gebied zijn bestaan nog te regelen had, maar ook tegenover den beschermer van hem zelf, den bevrijder van zijn volk, was zijn toestand netelig. Staatsrechtelijk mocht hij de vasal zijn van den Turkschen Sultan, praktisch was hij het van den Czar aller Russen, die hem ongeveer als zijn zetbaas beschouwde. Tal van Russische ambtenaren en officieren bleven de belangrijkste posten in administratie en leger bezetten, aan het hoofd van meer dan één departement stonden Russische officieren en de regeering te Petersburg behandelde Bulgarije als een provincie van het Russische rijk. Het duurde niet lang, of deze buitenmatige inmenging van Rusland begon vele Bulgaren sterk te

Bulgarije. Russische voogdij. Alexander

van Battenberg.

Sluiten