Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schreven en zijne goedkeuring gevraagd; in een hooghartig antwoord werd hem die geweigerd, en toen vond hij het beter heen te gaan, het voorloopig bewind opdragend aan drie mannen, onder welke Stamboeloff, wier ijver voor de handhaving van Bulgarije's zelfstandigheid niet twijfelachtig was. Niettemin zou de Russische regeering met voorzichtig beleid waarschijnlijk heel wat invloed hebben kunnen terugwinnen, doch aan beleid liet zij alles ontbreken. Het voorloopig bewind deed terstond te Petersburg weten, dat het prijs zou stellen op het zenden van een commissaris, die van raad zou kunnen dienen om Bulgarije door zijne moeilijkheden heen te helpen. De regeering van den Czar zond generaal Kaulbars, die, toch zeker wel in overeenstemming met zijne instructies, terstond op de meest stuitende wijze zijn wil aan het bewind trachtte op te leggen, en zelfs, toen dit zich niet wilde voegen, het land in beweging poogde te brengen. Dit gelukte zoo slecht, dat in de nieuw gekozen Sobranja van de 600 leden slechts een vijftigtal tot de tegenstanders van het voorloopig bewind bekoorden; maar niettemin gaf de vergadering blijk van haar wensch om den Czar ter wille te zijn Vijandige door diens zwager, prins Waldemar van Denemarken, tot vorst te verhouding der j,-ezeu qq November 1886). Te Petersburg echter was men hiermee

Russische v ' 1 , • •

regeering niet voldaan, ontkende men de geldigheid der verkiezing, en ten ge-

Biügarüe v°lge daarvan sloeg de koning van Denemarken het aanbod voor zijn

zoon af. Een tiental dagen later verlieten Kaulbars en alle Russische

consuls het Bulgaarsche gebied.

Het is bevreemdend dat de Russische Czar zich in die mate door zijn slecht humeur liet beheerschen, daar toch de kans om met de wapenen Bulgarije te onderwerpen wel verkeken was. De publieke opinie in Engeland en in Oostenrijk-Hongarije kantte zich ten heftigste tegen eene mogelijke overweldiging van Bulgarije door Rusland, en misschien hierdoor aangezet, gaven de leiders der buitenlandsche zaken in die landen, Salisbury en Kalnoky, en in Italië Crispi, in het openbaar de meest ondubbelzinnige verklaringen, dat zij een ingrijpen van Rusland niet zouden gedoogen. Hoopte men te Petersburg misschien den steun van Bismarck te winnen? In ieder geval trachtte men den onzekeren toestand in Bulgarije te doen voortduren, die wellicht tot toenemende verwarring leiden en een gelegenheid tot inmenging openen zou. Voor de Bulgaren zat de moeilijkheid hierin, dat volgens het tractaat van Berlijn de keuze van een vorst de bekrachtiging der vijf groote mogendheden noodig had; door die te weigeren had de Czar

Sluiten