Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de regeering hem uit Parijs door hem te Clermont met een legercommando te belasten; zijn vertrek echter gaf aanleiding tot een groote huldebetooging bij het station, die scheen te beloven dat zijne rol nog geenszins was uitgespeeld.

Te Berlijn had men den val van het ministerie-Ferry oprecht betreurd; Verscherping de koloniale politiek der Fransche regeering had een zekeren waarborg

verhouding

gegeven, dat althans voorshands geen plannen bestonden op een revanche- ^en ^het oorlog en had een verbetering der diplomatieke betrekkingen tusschen

011 Frankrijk.

Frankrijk en het Duitsche Rijk ten gevolge gehad. Be patriottische motieven, die Ferry's bestrijders herhaaldelijk tegen zijn beleid hadden doen gelden, gaven grond om te verwachten, dat de revanche-idee thans weer met nieuwe kracht naar voren zou komen. De Duitsche couranten lieten zich in dien geest vrij scherp uit; van Fransche zijde bleef men het antwoord niet schuldig, en zoo werd terstond in 1885 de toon der wederzijdsche pers zeer heftig. Dan kwam Boulanger ten tooneele, 0111 wiens persoon een oorlogspartij zich, naar het scheen, begon te vormen in den loop van 1886. En onderwijl dreigde de Bulgaarsche kwestie stoornis te brengen in Duitschland's verhouding met den Bussischen vriend, in ieder geval de Duitsche politiek in eeii lastige stelling te brengen tusschen Oostenrijk en Italië eenerzijds, Rusland anderzijds.

Ook bleef het te Berlijn niet onopgemerkt, dat men te Petersburg aan Blzs™*™ks Frankrijk een bizonder vriendelijk gelaat toonde, en al moest dit misschien beschouwd worden als een koketteeren, dat slechts ten doel had de Duitsche regeering te prikkelen tot partijkiezen voor Rusland in het Balkanschiereiland, het was onder de bestaande omstandigheden toch zeer onaangenaam. Geloofde Bismarck aan oorlogsgevaar van Frankrijk's zijde? Waarschijnlijk niet aan onmiddellijk gevaar, maar hij vertrouwde den toestand toch niet, omdat hij een staatsgreep van Boulanger niet onmogelijk achtte, die, bij welslagen, door een aanval op het Duitsche Bijk zou worden gevolgd. Er waren echter ook andere overwegingen, die het hem niet onwenschelijk maakten het oorlogsgevaar vooral niet te verkleinen. In het voorjaar van 1887 zouden de termijnen afloopen, waarvoor èn de driebond en de keizerlijke afspraken van Skiernewicze gemaakt waren. Even weinig twijfelachtig als de vernieuwing der Triple-Alliantie was, even vast stond het, met liet oog op de verhouding tusschen Busland en Oostenrijk, dat van eene verlenging der afspraken tusschen de drie Keizers geen kwestie kon zijn;

Sluiten