Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De bewindsjaren van dit ministerie zijn voor Zuid-Afrika's geschiedenis van diep ingrijpende beteekenis geweest: de factoren, die de richting van hare ontwikkeling voor geruimen tijd hebben bepaald,

zijn toenmaals werkzaam geworden. Dit geschiedde weliswaar buiten toedoen der regeering, maar hare handelingen ondergingen er toch reeds den invloed van. En in één opzicht heeft zij ook uit eigen initiatief op de toekomst van dat deel der wereld ingewerkt: in 1872 toch voerde zij in de Kaapkolonie het stelsel van verantwoordelijke Verantwoorregeering in. Zij paste zoodoende eene staatkunde toe, die reeds door j^6^8

vroegere ministeries was gevolgd ten aanzien van de koloniën, waar de kolonies, blanke bevolking de meerderheid uitmaakte. Voor Canada was dit systeem eigenlijk reeds in 1840 aangenomen maar toch eerst ten volle van kracht geworden in 1847, hetzelfde jaar waarin het ook in NieuwBrunswijk en Nieuw-Schotland was ingevoerd; vier jaar later was dit geschied in Prins Eduard-eiland. Daarna was de beurt gekomen aan de Australische kolonies, die alle, met uitzondering van West-Australië,

in 1855 eene verantwoordelijke regeering waren deelachtig geworden.

Onderwijl groeide in Britsch Noord-Amerika — deels tengevolge van moeilijkheden in Canada, die voortkwamen uit de daar bestaande tegenstellingen in afstamming en godsdienst der kolonisten, deels als uitvloeisel van een nationaal bewustzijn, dat krachtiger werd onder het systeem van zelfbestuur — allengs eene beweging aan, die naar eene splitsing van Canada maar tegelijk naar een confederatie der verschillende Noord-Amerikaansche kolonies streefde. Voorbereid in eene samenkomst van afgevaardigden te Quebec in 1864, kwam die bond, dank zij de medewerking van het moederland, in 1867 tot stand. Krachtens de British North-American-Act, in Maart van dat jaar door het Engelsche Parlement aangenomen, vormden de kolonies Ontario (OpperCanada), Quebec (Beneden-Canada), Nieuw Brunswijk en Nieuw Schotland voortaan, onder den naam van The Dominion of Canada,

een bond met gezamenlijke instellingen en een gezamenlijken gouverneur als vertegenwoordiger der kroon; natuurlijk bleef het stelsel van verantwoordelijke regeering ook voor deze confederatie gehandhaafd. De act van 1867 behield aan de andere kolonies in Britsch Noord-Amerika het recht voor om tot het Dominium of Canada toe te treden, en zulk eene toetreding geschiedde het eerst in 1870. Het jaar te voren had de regeering de bezittingen der Hudson-Bay-Company gekocht,

die zij onder zekere voorwaarden overdroeg aan het Dominium. Het

Sluiten