Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nog steeds bleef Europa werkeloos. De Freycinet had zich eindelijk Conferentie te verzoend met het van Engelsche zijde reeds vroeger geopperde maar ^nope?1" toen afgekeurde denkbeeld om de andere groote mogendheden in de zaak te betrekken, en voorgesteld een Europeesche conferentie te houden te Constantinopel. De Engelsche regeering had er gaarne in toegestemd,

de andere groote mogendheden namen de uitnoodiging aan en den 23en Juni werden de beraadslagingen geopend, vooral met het doel om onder Europeesche controle een gewapende tusschenkomst der Porte te regelen. Maar deze, die hare eigen plannen had, weigerde voorshands aan de conferentie deel te nemen en vertraagde zoodoende haar werk.

In Egypte zelf waren onderwijl de gebeurtenissen van 11 Juni, die schenen te vermanen om tusschenkomst niet te lang uit te stellen, gevolgd door maatregelen van Arabi en zijne medestanders om de verdedigingswerken van Alexandrië in beteren staat te brengen en batterijen op te stellen, die de ankerplaats der Engelsch-Fransche scheepsmacht bestreken. De Engelsche regeering wilde dat niet langer gedoogen en zond aan haar vlootvoogd instructies om staking van den arbeid te eischen en bij weigering geweld te gebruiken (3 Juli). Tegelijk deed zij hiervan mededeeling te Parijs, met verzoek zich bij dezen stap aan te sluiten. Doch de Fransche regeering, zich wel bewust van de stroomingen in de kamers, durfde niet: zij gaf ten antwoord, dat het gebruik maken van geweld een oorlogsdaad zou zijn; deze te ondernemen zonder nadrukkelijke toestemming der vertegenwoordiging ware eene schending der grondwet. Dientengevolge handelde de Engelsche Het Engeisch

vlootvoogd alleen. Toen zijn ultimatum onbeantwoord bleef, opende e®kader bom" ..... J ' 1 bardeert de

hij den llen Juli — het Fransche eskader was weggevaren — het verdedigings-

vuur, dat duurde van 's ochtends zeven tot 's middags half viif: 7frken van . .. ° J ' Alexandrië.

toen waren de Egyptische kanonnen tot zwijgen gebracht, en trok Een Engei-

Arabi zich met zijn troepen terue uit de stad, die nu ten prooi viel aan sch® kr"gs" 11 11., 1 1. macht naar

plunderaars en brandstichters; eerst drie dagen later het de Engelsche Egypte. Ont-

admiraal Alexandrië bezetten. houding van

t>" i_ ii . . Frankrijk.

Bijna haars ondanks was het kabinet-Gladstone nu toch tot ingrijpen

gekomen, en tot ingrijpen zonder medewerking van anderen; voor Bright werd dit zelfs een reden om uit het ministerie te treden, doch Gladstone en zijne andere ambtgenooten waren overtuigd, dat de omstandigheden hun hunne handelwijze tot plicht hadden gemaakt. Zij waren nu ook besloten om verder te gaan en voor het herstellen der orde in Egypte zorg te dragen, zoo het eenigszins mogelijk was in samenwerking met

Sluiten