Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dwangmaatregelen tegen China nemen. Bij de Min-kiang werden de Chineesche oorlogsschepen vernield, het arsenaal van Foe-Tsjeoe gebombardeerd; op Formosa werd Kelung beschoten en bezet, ook de Pescadoren werden in beslag genomen, en ten slotte blokkeerde een Fransch eskader den mond van de Yang-tsze-kiang om het vervoer van rijst af te snijden.

In denzelfden tijd opereerden de troepen krachtig in Tonking, waar Echec btf de Chineezen naar hunne grenzen werden teruggedreven. De Chineesche LanffSon- 7al

" 00 van het mini-

regeermg kwam tot inkeer en begon onderhandelingen, die reeds een sterie-Ferry. goed eind waren gevorderd, toen de Fransche troepen te Lang-Son een echec leden, dat zich volgens de eerste berichten ernstig liet aanzien, protectoraat Deze brachten een soort paniek in het Fransche parlement teweeg, waar over Annampartijschap en persoonlijke kuiperijen ook weer haar spel speelden. Toen Ferry den 30en Maart 1885 nieuwe credieten aan de kamer vroeg,

werden zij met groote meerderheid geweigerd, en het ministerie trad dientengevolge af. Doch in den gang der vredesonderhandelingen bracht de tegenspoed bij Lang-Son, die trouwens spoedig bleek niet zoo groot te zijn als aanvankelijk was gemeld, geen verandering, en reeds 4 April werd te Parijs eene conventie geteekend, de grondslag van het vredesverdrag, dat den 9" Juni te Tientsin tot stand kwam: China erkende opnieuw het Fransche protectoraat over Annam; maatregelen werden afgesproken om aan weerszijde der grens rust en orde te herstellen en te handhaven, het verkeer tusschen de landen te regelen en den aanleg van spoorwegen te bevorderen. De vrede was thans oprecht, en zonder tot verdere moeilijkheden aanleiding te geven, werden in 1886 en 1887 onderhandelingen over den handel en over de grensscheiding tot een goed einde gebracht. Maar terwijl aan die zijde bevredigende verhoudingen werden verkregen, hadden aan een anderen kant gebeurtenissen plaats gehad, die voor de toekomst nieuwe bezwaren deden oprijzen.

Het optreden der Franschen in Tonking was van den aanvang af Engeland'» met leede oogen gezien door Engeland, vooral toen Thibo, koning van Birma — voor zoover de Engelschen het nog niet hadden geannexeerd, Birma bü dus eigenlijk van Opper-Birma — zich met de Fransche regeering in Indle ingelijfd betrekking gesteld had. Dit was reeds geschied in 1883. Toenmaals zond Thibo, naar aanleiding der bezetting van Tonking door de Franschen, gezanten naar Parijs om een verdrag van vriendschap en handel te sluiten, nu hij, zooals de instructies zeiden, de buurman van Frankrijk werd.

Sluiten