Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerst van Juli 1885 tot Februari 1886, dan van Augustus 1886 af gedurende zes jaar het bewind in handen hadden onder leiding van Salisbury ^

wilden velen volstrekt niet gedoogen, dat de Boeren zich tot de zee zouden uitbreiden, en toch dreigde dit te gebeuren, toen de Nieuwe Republiek er in slaagde haar gebied tot de zee voort te schuiven. Doch nu greep men van Eugelsche zijde in en weigerde de Nieuwe Republiek te erkennen; de afloop der onderhandelingen, die deswege begonnen werden, was bij de bestaande machtsverhoudingen niet twijfelachtig:

de Nieuwe Republiek moest hare erkenuing betalen met den afstand van juist dat gebied, waaraan den Boeren het meest gelegen was: zij werd van de kust afgesloten (22 October 1886). En Engeland haastte zich nu, maatregelen te nemen om toekomstige pogingen in die richting te voorkomen: in Mei 1887 lijfde het Zoeloeland in en in Juli van dat jaar vestigde het bij verdrag zijn protectoraat over het noordelijker gelegen Tongaland, zoodat thans voor de Boeren een uitweg naar zee over eigen gebied onmogelijk was gemaakt, want noordwaarts grensde longaland aan de bezittingen der Portugeezen. Weliswaar kreeg de Zuid-Afrikaansche Republiek een aanmerkelijke uitbreiding, doordat in September 1887 de Nieuwe Republiek in haar opging, maar door liet tractaat van 20 Juni 1888, dat zij met Engeland sloot tot afbakening van haar oostgrens, bleef zij voor goed van de zee afgesloten. Tegen de Portugeesche bezittingen was die grens reeds bepaald in 186!), bij het zelfde verdrag, waarbij de Boeren hunne aanspraken op de Delagoabaai hadden afgestaan aan Portugal tegen de toezegging van vrijen handel op die baai. Sinds dien tijd had de Boerenregeering omgegaan met plannen voor den aanleg van een spoorweg naar Lourenco Marquez,

doch de troebele jaren die waren gevolgd hadden hunne verwezenlijking belemmerd. Na het herwinnen der vrijheid echter werden zij weer opgevat; aan de onderhandelingen van 1883 tot 1884 te Londen werd door president Krüger en zijne beide medeafgevaardigden een reis naar Nederland vastgeknoopt, en in 1884 verleende de regeering der ZuidAfrikaansche Republiek eene concessie voor den bouw van de Delagoabaailijn. Maar ook hiertegen openbaarde zich heftige tegenkanting, en daarbij trad een man op den voorgrond, wiens invloed in Zuid-Afrika gedurende de volgende jaren van diep gaande werking is geweest. Die man was Cecil Rhodes.

Op zijn zeventiende jaar was hij in 1870 uit Engeland naar Zuid- CecilHhodes. Afrika getrokken om er fortuin te zoeken, en dank zij handigheid,

Sluiten