Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitvoering opgeschort. Maar terwijl de Duitsche regeering nu den schijn aannam van niet te denken aan kolonisatie, werd in stilte door de handelskringen, stellig niet zonder voorweten der regeering, de zaak opnieuw ter hand genomen en vervolgens voorbereid door de „Neugineakompagnie", die in Mei 1884 werd opgericht. Doch hoe geheim de toebereidselen ook werden gehouden ten einde het wantrouwen der Australische koloniën deze maal te misleiden, opnieuw werd het plan ruchtbaar, en nu kon de Engelsche regeering ook niet langer werkeloos blijven tegenover de kolonies. Zoo besloot zij dan van de zuidkust van Engeischen Nieuw-Guinea bezit te nemen, doch begeerig om moeilijkheden met het e°

Duitsche Rijk te voorkomen, gaf zij er te Berlijn kennis van, naar het Guinea. De schijnt met de belofte dat zij zich tot het zuidelijke gedeelte van het de'Bi^marckeiland zou bepalen. Nagenoeg gelijktijdig, eind October en begin No- archipel, vember 1884, stelden zich nu de Engelschen in het bezit van de zuidkust en de Duitsche Neugineakompagnie van de eilanden, die thans den naam van Bismarck-archipel dragen, en van de Astrolabebaai en de Hoeongolf, op de Noordoostkust van Nieuw-Guinea. De indruk van dit optreden der Duitschers was groot in Australië, allermeest in Queensland, dat zich ook oeconomisch bedreigd achtte; immers, in het noordelijk gedeelte dier kolonie, waar, dank zij het tropisch klimaat, de katoenbouw en vooral de teelt van het suikerriet van groote beteekenis waren geworden, was men gewoon de inheemsche bevolking der eilanden,

in het bizonder van de Bismarck-archipel, als werkkrachten voor de plantages te betrekken, waarbij geweld niet altijd uitgesloten bleef. Doch zelfs hieryan afgezien, gevoelden de kolonies zich door de Duitsche vestigingen in hooge mate gegriefd, en bitter klaagden zij te Londen over verwaarloozing hunner belangen. Doch aan het voldongen feit was niet meer te veranderen, zelfs was de Engelsche regeering door hare belofte, te Berlijn gegeven, niet meer vrij, zoodat zij de bezetting van een punt op de noordkust van Nieuw-Guinea, die zij in Januari liet ondernemen, tegenover een protest van het Duitsche Rijk niet kon handhaven. Een wisseling van nota's in April 1885 bracht een voorloopige schikking tot stand betreffende Nieuw-Guinea ten oosten van den 141en meridiaan; het werd verdeeld in een Duitsch stuk, dat Kaiser Wilhelm-Land was gedoopt, en een Engelsch stuk, dat in 1888 als een kroonkolonie werd georganiseerd. Een jaar later werd bovendien bij een Engelsch ververdrag, den 6en April 1886 te Berlijn gesloten, een scheidingslijn voor drag van 1888 de wederzijdsche sferen van invloed getrokken. Die lijn loopt van het van invloed.

Sluiten