Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schikking te treffen. Doch de overeenstemming tusschen deze heeren was al even moeilijk te verkrijgen als tusschen de consuls, en het eind van veel gehaspel en van nieuwen onderlingen strijd der Samoauen,

waarin de Duitschers ook werden gemengd, was dat op voorstel van Bismarck in het voorjaar van 1889 te Berlijn eene conferentie der drie mogendheden de aangelegenheden van Samoa besprak. Haar overleg leidde tot de acte van 14 Juni 1889, waarbij zij de onafhankelijkheid en onzijdigheid der eilanden erkenden, regelingen vaststelden voor de gezamenlijke benoeming van een bestuur van Apia en van een opperrechter, en eveneens voor het koopen van land van de inboorlingen door vreemdelingen. Voorshands was daarmee de vrede hersteld.

Hoewel begrijpelijkerwijze deze verschillende regelingen de Australische Engeischkolonies geenszins ten volle bevredigden, was de Engelsch-Duitsche ^hikking overeenkomst van 1886 voor haar toch in zooverre eene geruststelling, over de dat aan verdere uitbreiding van het Duitsche gezag een zekere grens Hebriden was gesteld. Evenwel werd hun hierdoor nog geen gerustheid gegeven ten aanzien der Franschen, en juist door het optreden der Duitschers werden dezen ook te begeeriger, ten slotte toch de Nieuwe Hebriden voor zich te winnen. Reeds in 1884 bezette een Fransche expeditie Mallicolo, een der eilanden van deze groep, en van de schikkingen met het Duitsche Rijk over de Afrikaansche aangelegenheden in December 1885 maakte de Fransche regeering gebruik om van die zijde vrije hand met betrekking tot de Nieuwe Hebriden te krijgen. Uitermate goed van pas kwamen nu eeuige gewelddaden der inboorlingen tegen Fransche onderdanen: zij gaven gewenschte aanleiding tot het bezetten van een paar andere punten, en de Engelsche regeering scheen niet van plan zich te verzetten. Maar de Australische kolonies waren er ook nog! Zij zonden afgevaardigden naar Londen, die daar zulke krachtige taal voerden, dat lord Salisbury zich gedrongen gevoelde te Parijs te protesteeren. Inderdaad was Frankrijk door de vroegere overeenkomsten gebonden, en uit de gevoerde onderhandelingen kwam dan ook een nieuw tractaat voort, van 24 October 1887, waarbij Frankrijk beloofde zijne militaire bezettingen terug te trekken en een gemengde commissie van marine-officieren der beide naties werd ingesteld om te waken voor de orde en voor leven en goederen van Engelschen en Franschen op deze eilanden.

Zoo was het doel van Frankrijk verijdeld, maar het kreeg een ver-

Sluiten