Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor een oeconomisch imperialisme. Zij putte moed uit de koloniale conferentie, die in April en Mei 1887, bij gelegenheid van het vijftigjarig regeeringsjubileum van koningin Victoria, voor het eerst vertegenwoordigers van het moederland en van de zelfbesturende kolonies samenbracht; want al leidden de besprekingen thans nog niet tot uitkomsten van beteekenis, zij konden toch wellicht beschouwd worden als een eerste stap op den weg naar dat Greater Bntain, dat de imperialisten zich als een lokkend toekomstbeeld voor oogen stelden. En kracht putte die propaganda uit het onloochenbaar feit, dat in de volgende jaren de concurrentie zich gedurig scherper deed gevoelen.

Want niet alleen dat omstreeks 18S5 de geweldige ontwikkeling van het Duitsche Rijk eerst recht zijn aanvang nam, maar ook de \ ereenigde Staten verzamelden eigenlijk in deze periode nog slechts de krachten, waarmee zij weldra den oeconomischen kamp om de wereldmacht zouden aanbinden.

In de jaren, die volgden op den Secessie-oorlog en den tijd van De Vereen^ reconstructie (deel II p. 267—280), daalde het politieke leven in de Koord.AmeVereenigde Staten tot een laag peil: de namen van republikeinen en democraten bleven de bevolking splitsen in twee groote partijen, doch sedert den aan die partijen ontbraken beginselen, welke haar inderdaad tegenover Seces.ieelkaar zouden hebben kunnen stellen bij groote vraagstukken van algemeen belang.

De partij der republikeinen was ontstaan tengevolge van het streven der zuidelijke staten om het gebied, waar slavernij geoorloofd was,

uit te breiden, zij was eene vereeniging geweest van alle elementen,

die dat streven wilden weerstaan; nu de bittere strijd was uitgestreden en gewonnen, althans in politiek en juridisch opzicht, was de reden van haar bestaan verdwenen. Wel had zij van de oudere partijen eerst de foederalisten, dan de whigs die grootendeels in haar waren opgegaan — sommige opvattingen overgenomen en stond zij b.v. een krachtig bondsgezag voor; doch na de jaren van reconstructie was dit eigenlijk geen strijdpunt meer en kon het niet meer dienen als een werkzaam beginsel eener groote partij, evenmin als de verdediging van de tegenovergestelde leer nog langer zulk eene rol kon vervullen voor de democraten. Voor de partijgroepeering, zooals zij zich in de voorafgaande jaren had ontwikkeld uit verschil van inzicht in vraagstukken, die toenmaals van uitnemend groot gewicht waren geweest, was thans

Sluiten