Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij noch geheel noch gedeeltelijk aan een derde mogendheid zouden mogen worden afgestaan zonder goedkeuring der Britsche regeering. Dit was niet bevorderlijk aan eensgezinde samenwerking der commissarissen van beide landen, want naar Fransche opvatting waren die Sjanstaten, thans aan China toegewezen, bestemd geweest om deel uit te maken van het beoogde buffergebied, en nog erger werd het, toen in het laatst van December 1891 een Engelsch lid der gemengde commissie Muong-Sing,

een gebied op den linkeroever der Mekong, dat ook voor de neutrale zone was voorbehouden, in bezit nam voor Engeland; op Fransche protesten werd geen acht geslagen en met de samenwerking der commissie was het uit; in Januari 1895 ging zij uiteen; onderwijl handhaafden zich de Engelschen te Muong-Sing en legden er troepen.

Maar toen opende het aandeel, dat Frankrijk genomen had aan de tusschenkomst bij Japan ten gunste van China, voor den Franschen gezant te Peking, Gerard, de gelegenheid om bewijzen van erkentelijkheid te vragen van de Chineesche regeering, en hij verkreeg die den 20en Juni 1895 in den vorm van een nieuwe grensregeling tusschen het fransche gebied in Achter-Indië en China, en van gunstige wijzigingen in het handelsverdrag van 1887. Bij die grensregeling nu verkreeg Frankrijk het gansche dal van de Namhoe, tot groote ergernis der Lngelschen, die beweerden dat dit gebied behoorde tot die streken, die krachtens het verdrag van 1 Maart 1891 door China niet mochten worden afgestaan zonder goedkeuring van Engeland. Doch voor het oogenblik vond de Engelsche diplomatie te Peking geen welwillend gehoor; dit bleef voorbehouden aan de redders uit den nood, en Frankrijk wist zijn voordeel te vervolgen: in Juni 1896 verkreeg Gérard voor eene Fransche maatschappij, de compagnie de Fives-Lille, eene concessie voor een spoorweg van Langson, eindpunt van de spoorlijn in Annam, naar Eong-Tsjeoe in de Chineesche provincie Kwang-si.

Het Duitsche rijk stond niet, zooals Rusland en Frankrijk, met Chineesche

bezittingen aan de grenzen van China en kon zich dientengevolge niet T

.. . , , _T ° ° net Duitsche

op soortgelijke wijze laten beloonen. Wat het verkreeg was dan ook rijk.

niet veel in vergelijking met wat den anderen ten deel viel: het recht voor Duitsche nederzettingen in Hankau en Tientsin. Maar al was het weinig, het was locli een begin van vestiging in dat reusachtig gebied, welks ontginning voor het wereldverkeer verschillende volken elkaar zoo fel betwistten.

Onder die volken dat was door de jongste gebeurtenissen wel

Sluiten