Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit over hunne onderdanen en moesten haar, krachtens de clausule van behandeling op voet der meest begunstigde natie, dezelfde handelsvoordeelen worden toegestaan als Frankrijk zou verkrijgen. En aan de haven van Bizerta werd wel gewerkt, om haar voor groote oorlogsschepen toegankelijk te maken, maar militaire versterkingen durfde men toch niet goed aanleggen. In Frankrijk gevoelde men meer en meer het hinderlijke van deze toestanden, doch het was zeer moeilijk hierin verandering te brengen. Italië, dat Engeland achter zich had en steeds vol wrok was over de vestiging der Franschen in Tunis, was allerminst tot tegemoetkoming geneigd, en terwijl het verdrag tusschen Italië en Tunis althans voor een bepaald aantal jaren gesloten was en binnen niet langen tijd zou afloopen, ontbrak in het Engelsch-Tunesisch tractaat een tijdsbegrenzing, een hoogst pijnlijke omstandigheid voor Frankrijk, daar nu aan het verzet der Britsche regeering tegen de opheffing der oude verdragen met Tunis ook geen einde te voorzien was, tenzij misschien Frankrijk bereid gevonden mocht worden er zich aanzienlijke opofferingen voor te getroosten en op zijne beurt Engeland elders ter wille te zijn. Want van zijn kant gevoelde Engeland zich gehinderd door Frankrijk in Egypte.

Egypte. Staatsrechtelijk mocht al geen Britscb protectoraat over Egypte bestaan, in de praktijk vertoonde de positie, die Engeland daar innam, er toch groote overeenkomst mee: in naam regeerde de Khedive, in werkelijkheid bestuurden de vertegenwoordigers van koningin Yictoria het land. En ongetwijfeld voer de bevolking hier goed bij: de belastingen werden aanmerkelijk verminderd, de heerendiensten grootendeels afgeschaft. De mogelijkheid hiertoe was te danken aan de groote verbetering in den financieelen toestand, die vooral sinds 1887 zichtbaar was geworden; tot dien tijd had de Egyptische regeering, waarachter steeds lord Cromer, de Engelsche resident, stond, alle krachten moeten inspannen, om in de begrooting het evenwicht te herstellen, en was aan verlaging van lasten niet te denken geweest, maar met dat jaar was het gevaar voor een tekort geweken en brak een tijd van overschotten aan, die allereerst aan verlichting van den belastingdruk werden dienstbaar gemaakt, iu afwachting dat men ook, met meer kracht dan tot nu toe mogelijk geweest was, de uitbreiding der irrigatie, de verbetering van den waterafvoer, den aanleg van spoorwegen zou ter hand nemen. Evenwel, de regeering van den Khedive en de Engelsche resident hadden geenszins de vrije beschikking over de in-

Sluiten