Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nnslo 0p het eind van Juli had hieraan geen eind gemaakt, en thans zouden zij ervaren, dat de bezetting van Pretoria hen allerminst meester maakte van het Transvaalsche gebied. Lord Roberts dacht echter dat de oorlog zoo goed als ten einde was en keerde in November naar Engeland terug, het opperbevel overdragende aan lord Kitchener.

iet bestek van dit werk laat niet toe, de thans volgende hardnekkige guenlla in bijzonderheden te volgen, die met taaie volharding door de Boeren werd gevoerd onder bekwame en stoutmoedige leiders als Botha De la Keij, De Wet, Herzog, Kritzinger, Smuts, Viljoen en anderen' en waartegen Kitchener niet anders over wist te stellen dan eene methode' die in Üuropa de verontwaardiging over het Britsche geweld nog veel' hooger deed stijgen. In Maart 1901 scheen het een oogenblik, alsof o h „ ÏÏ°u,T Stry'dieen einde zou t^en: den 28'» Februari werden te

delingen van t> °

indelingen geopend tusschen Kitchener en Louis Middelburg. 0 optredend voor de Boerenregeering, waarin Schalk Burger de plaats van waarnemend president vervulde. Kitchener had vooraf Botha oen weten dat eene ontmoeting overbodig zou zijn, indien het punt der onafhankelijkheid opnieuw te berde werd gebracht, en niettemin a ^otha de samenkomst aangenomen. Toch beproefde Botha nog een of anderen vorm van onafhankelijkheid te bedingen, maar Kitchener weigerde ieder besprek hierover en die kwestie bleef dientengevolge buiten de onderhandeling. De voornaamste bezwaren, waarop een vergelijk afstuitte, schijnen geweest te zijn de behandeling der Boeren uit de Kaapkolonie en Natal, die zich bij de Republieken hadden aangesloten en, misschien nog meer, de financiëele voorwaarden.

t de rebellen van de Kaapkolonie aangaat, hun aantal was op dezen tijd aanmerkelijk toegenomen, nadat in December 1900 een tweede inval uit Oranje-Vrijstaat was ondernomen; ook nu bleef de opstand locaal en beperkte hij zich tot de noordwestelijke districten maar daar breidde hij zich dan ook sterk uit. Dit was stellig ook in' e hand gewerkt door de behandeling, waaraan de Boeren in de Kaapkolonie waren blootgesteld. Daar was in Juni 1900 de regeering veranderd; Schremer, die het met het grootste gedeelte zijner partij oneens was over maatregelen tegenover de rebellen, was afgetreden en na een \nj langdurige crisis was een nieuw ministerie gevormd

l r|0r 7 °AJ! °,a > dank zy de medewerking van enkele

leden der Afrikaander partij, een wet wist aangenomen te krijgen

die het stemrecht ontnam aan de Kaapsche rebellen. Hoewel die wet

Sluiten