Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ruimten alle middelen van bestaan vernietigde, was liet wegvoeren en onderhouden der vrouwen en kinderen nog het beste, wat men voor dezen doen kon. Maar de wijze, waarop dit geschiedde! In troepen, van alles ontbloot, werden zij gevoerd naar de bergachtige streken in het Oosten, naar Belfast, Middelburg, Standerton, Yolksrust. Besmettelijke ziekten, typhus, mazelen, dissenterie, influenza lieerschten weldra in deze en andere kampen, afgesloten met prikkeldraad, waar nog telkens meerderen werden samengehoopt. De sterfte was verschrikkeliik° vooral onder de kinderen, die tegen zulk eene „verzorging" niet bestand waren. Welsprekend zijn de woorden uit een Engelsch rapport over een nieuw kamp te Middelburg, beter dan het oude; het ligt wat ver van de stad maar het kerkhof is juist op goeden afstand: „the graveyard is about halfmile away and just a nice distance from the camp". De onthullingen over deze oorden van ellende, die miss Hobhouse na een bezoek aan de kampen in den aanvang van 1901 deed, schrikten het Engelsche publiek en parlement op, want deze waren onkundig van hetgeen ginds werd misdreven; zij hadden een onderzoek en in den loop van 1901 eenige verzachting en verbetering in het lot der on*elukkigen ten gevolge. Toch bleef liet leven er hard genoeg en het aantal slachtoffers hoog, zonder echter den lijdensmoed der vrouwen te verzwakken. En de Boeren zetten taai de worsteling voort, al bleef ook nu de hoop dat de opstand in de Kaapkolonie algemeen zou worden, onvervuld; hoe weinig gerust de autoriteiten zich daar gevoelden, bleek intusschen wel door den maatregel van 8 October, waarbij de gansche kolonie onder de krijgswet werd gesteld.

Onderwijl had Kitchener's verwoestingssysteem niet het verwachte gevolg; de bewegelijke Boerencommando's, hoe ook vervolgd, verrasten telkens weer hunne vijanden; nog altijd weer had de Engelsche veldheer nieuwe troepen noodig. Gaandeweg bracht hij een stelsel van afsluiting in praktijk door het oprichten van blokhuizen en het aanbrengen van pri e raa versperringen, om dan door drijfjachten de commando's tot overgave te dwingen of ze te vernietigen. Hij bereikte hiermee werkelijk resultaten en ten langen leste traden de Boeren opnieuw in onderhande mg, die te eer slaagde, omdat het verlangen naar het einde van den strijd aan Bntsche zijde ook zeer sterk geworden was. Aan i verlangen was het zeer waarschijnlijk ook te danken, dat de Nederlandsche regeering - het was het ministerie-Kuyper - van de Britsche gelegenheid kreeg, om met haar van gedachten te wisselen over eene

Sluiten