Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dag bekrachtigde de president dit besluit, dat nu als ultimatum naar Madrid werd gestuurd. Dat beteekende natuurlijk oorlog: niemand kon verwachten, dat Spanje aan zulk een eisch zou toegeven, en de Spaanse e regeering had trouwens reeds, nog voordat de Amerikaansche gezant het ultimatum kon overhandigen, hem doen weten, dat zij de bekrachtiging van het besluit der beide Huizen door den president als een oorlogsverklaring beschouwde.

Amerikaan- «w' ^ T verontwaardig™g over de handelwijze der Vereenig,le sohe Oorlog. a en 100{-> in Spanje, en ook in de meeste landen van Europa

werd die afgekeurd. Maar dit baatte het arme Spaansche volk niet.

ant zelfs al mocht die afkeuring door sommige regeeringen gedeeld worden en al mochten zij — zooals beweerd is — een gezamenlijke tussclienkomst overwogen hebben, deze werd onmogelijk gemaakt door de houding van Engeland of liever van het Britsche rijk; want stellig niet minder dan in Groot-Brittannië werd in de Britsche koloniën door de openbare meening de zijde der Vereenigde Staten gekozen en, wat van nog meer beteekenis was, ook door de Britsche regeering. Niet dat zij werkdadigen steun gaf, dien de Amerikanen tegenover de Spanjaarden niet noodig hadden, maar zij toonde duidelijk hare vriendMTan6hetUn Schappelijke gezindheid' zij ^rleende als het ware haar moreelen steun, Britsche°rük en 0p een Segeven oogenblik kwam den Amerikanen in de Philippijnen aan Amerika, die Britsche welwillendheid zelfs zeer goed te stade tegenover de argwaan wekkende houding der Duitschers. Die houding der Britsche regeering was zeer begrijpelijk: hoe „splendid" Joe Chamberlain de politieke „isolation" van het rijk ook prijzen mocht, zij voelde er toch degelijk de gevaren en de bezwaren van bij de verschillende ondernemingen die zij op het getouw had, en bij de meer of minder nauwe samenwerking tusschen het Duitsche rijk, Rusland en Frankrijk, die bij meer dan e'éne gelegenheid aan den dag was gekomen. Het was onder die omstandigheden wel wat waard de vriendschap der Vereenigde Staten te winnen, en zij slaagde hierin volkomen. De houding van GrootBnttannië werd met groote dankbaarheid erkend door het Amerikaansche volk, dat langen tijd geneigd was gebleven, in de Britten zijne natuurlijke vijanden te zien en nog slechts een paar jaar geleden gereed had gestaan, om, wegens de kwestie van Venezuela, een oorlog tegen hen te beginnen. Er kwam nu een geheele ommekeer in de gevoelens, de Britten waren voortaan vrienden en broeders, wat

Sluiten