Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in die overzeesche aanwinsten hun handel door tarieven; zelfs Engeland trachtte Chamberlain in protectionistische richting te drijven. Er bleven niettemin twee groote gebieden, waar de Amerikaansche handel met goede kans op succes voortreffelijke markten zou kunnen vinden: in Zuid-Amerika, waar de Vereenigde Staten weliswaar den Europeeschen landen langen tijd het veld vrij gelaten hadden, maar waar zij hun waarschijnlijk toch nog wel een zegevierende mededinging zouden kunnen aandoen, en dan niet minder in China. Maar hier werden de vooruitzichten door de jongste gebeurtenissen wel zeer bedreigd, nadat zij juist zoo schoon geworden waren.

Economische Nog in 1880 — het is vroeger al eens medegedeeld, maar het moge ^tuaschen311 n0S eens herinnerd worden — voerden de Amerikanen in China Amerika en in voor ongeveer één millioen dollars, maar betrokken zij uit China China. voor omstreeks 20 millioen; in 1890 waren die cijfers geworden 3 millioen en ruim 16 millioen; in 1900 werden zij ruim 15 en 27 millioen, een zeer opmerkelijke vooruitgang dus sinds 1890, vooral voor den invoer van Amerikaansche artikelen in China, die meer dan vervijfvoudigd was. Geen wonder dus, dat het optreden der Europeesche mogendheden in China van 1897 en 1S98 zeer de aandacht trok in de Unie. Wat zou men doen? Men zou het liefste de integriteit van China handhaven, doch dit was niet mogelijk. Zelf ook gaan meedeelen in den buit? Maar daartegen zou zich stellig de openbare meening verzetten, en daarenboven, de beste stukken waren al weggenomen of als invloedssfeer voorbehouden. Er bleef echter nog een andere uitkomst: waken, zooveel mogelijk, dat de gelijkheid in den handel voor alle mogendheden in China gehandhaafd bleef, of met een term, dien de Engelschen in zwang hadden gebracht, de politiek van den open deur voeren. Het stond misschien wel wat vreemd, dat de staat, die voor het eigen land het Mac Kinley-tarief nog juist verscherpt had door het Dingley-tarief, zich elders als de kampvechter der vrijhandelspolitiek opwierp, maar dat bracht het belang zoo mee en het belang spot met beginselen. In 1899 verkondigde Hay, de secretaris of minister voor buitenlandsche zaken, deze leer, waarvoor hij Engeland's instemming had, in een rondschrijven van 6 September aan de mogendheden en deze durfden niet openlijk hunne instemming weigeren. Met dat al werd het toch in de Vereenigde Staten door velen ook als een zaak van hoog belang beschouwd, dat men in de Philippijnen eene basis gekregen had voor de uitbreiding van handel als voor het oefenen van politieken

Sluiten