Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voortrukten en den vijand voor zich uitdreven; den 14" drongen de internationale troepen langs verschillende kanten de stad binnen, den 15" was de strijd beslist, al duurde het nog ettelijke dagen, voordat alle verzet in de stad was gebroken.

Met welk eene opluchting moeten de Europeanen te Peking in den Benarde toe-

. lil! stand der

vroegen ochtend van den 13" Augustus het gedonder der kanonnen vreemdelill.

uit de verte hebben gehoord, dat de naderende redding aankondigde; gen te Peking, sinds den 20" Juni werden zij belegerd in de gezantschapsgebouwen,

bijna zeven weken lang! Op denzelfden 10en Juni, waarop het corps diplomatique om versterkingen had getelegrapheerd, had de keizerinweduwe het masker afgeworpen: prins Toean, die als nauw verbonden met de Boksers bekend stond, werd tot lid van het Tsoeng-li-Yamen benoemd. Dat was als het ware het sein voor den aanvang der gewelddaden: den volgenden dag werd de kanselier van de Japansche legatie vermoord door soldaten van Toeng Foe-siang, in den nacht van den 13en begonnen de Boksers de Chineesche christenen en bedienden der vreemdelingen te vermoorden; zendingsgebouwen, kerken werden in brand gestoken, priesters omgebracht; prins Toean kreeg feitelijk alle macht in handen. Toch heette het in de eerste dagen nog, dat de regeering vreemd was aan deze euveldaden, die tegen haar wil door de Boksers werden gepleegd; maar toen het bericht te Peking kwam, dat ontruiming der Takoe-forten door het internationaal eskader was geeischt, zond het Tsoeng-li-Yamen den 19" Juni een nota aan de legaties, waarin dat ultimatum gelijk werd gesteld met eene oorlogsverklaring en op dien grond den gezanten werd aangezegd, dat zij binnen 24 uur Peking hadden te verlaten. Wel werd hun tevens vrijgeleide toegezegd, maar begrijpelijkerwijze hadden zij hierin weinig vertrouwen,

en dat verdween geheel door hetgeen in den ochtend van den 20"

gebeurde. Zij zouden dien morgen naar het Tsoeng-li-Yamen gaan,

maar kregen van een Chinees een waarschuwing, dat zij gevaar zouden loopen en besloten tehuis te blijven; alleen de Duitsche gezant, Yon Ketteler, wilde er zich niet door laten terug houden en ging zonder behoorlijke dekking, vrij uitdagend zelfs, in zijn draagstoel op weg;

in een der hoofdstraten werd hij door een soldaat doodgeschoten. Om 4 uur op dien dag was de gestelde termijn voor het verlaten der stad verstreken, en terstond daarna openden Chineesche troepen het vuur op de legaties. Deze vormden een afzonderlijk kwartier en elk der gebouwen was omringd door muren, die nu door het aanleggen van

Sluiten